Ґаґорки
Ґаґорки мн. єд. ґаґорка (серб. гркљанчићи, слц. gágorce и диял. gagoriky „исте“; од ґаґор назва настала по тим же здабу на птицов ґаґор): файта домашнїх покруцених макаронох.
Приклад:
Ґаґорки ше правело з иглїцу на барду. На бардо ше положело цесто и зашулькало на иглїцу од углїка по углїк.
Правенє ґаґоркох специфичне, бо ше прави ручно єдну по єдну ґаґорку, так же ше цесто квадратней форми окруца коло иглїци або коло зубодлобки, по дияґонали, на подлоги хтора ше вола бардо. Бардо, у ствари, часц кроснох за тканє, а хаснує ше го за правенє ґаґоркох прето же паралелни узки пантлїчки наду правя на цесту мустру пре хтору готови продукт здабе на ґаґор, та прето и така назва.
Цесто ше загнєце з муки и вайцох: за килу готового цеста треба 1 кила муки и 10 вайца. Добре кед цесто одпочинє годзину або два.
Виробене цесто треба розогнац на ценко. Тото ше нєшка роби на машинки за цесто (дараз ше розганяло з розвалку), медзи двома рольками, на грубини меншей як 1 милиметер. Розогнате цесто нє треба сушиц, алє з оштрим ножом порезац на квадрацики чий руб дас 15 милиметри.
Таки квадрацики ше круци до ґаґоркох хтори ше потим суши на розширеним партку так же би ше нє полїпели єден за други. Цесто нє треба же би було барз мегке анї влажне, бо ше вец лїпнє за зубодлобку и нє круци ше як треба, алє нє шме буц анї сухе, бо ше вец конци нє можу залїпнуц и нє мож посцигнуц жадану форму.
Понеже правенє того цеста длуго тирва, нє хаснує ше го за каждодньово полудзенки. Ґаґорки ше заварює до юшки у специялних, шветочних нагодох, а обовязно за Кирбай.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Словнїк руского народного язика I, А – Н, Нови Сад 2017, б. 295