Янко Будински
| Янко Будински | |
|---|---|
| (портрет) | |
| Народзени | 3. януара 1908 |
| Умар | 28. мая 1960 (52) |
| Державянство | австро-угорске, югославянске |
| Язик творох | руски |
| Школа | Основна школа |
| Квалификация | приучени друкарски роботнїк |
| Период твореня | 1930-1958. |
| Жанри | друкарство, аматерска ґлума |
| Поховани | У Руским Керестуре |
Янко Будински (*3. януар 1908 - †28. май 1960), друкарски роботнїк, културно-просвитни роботнїк и вельорочни театрални аматер у Руским Керестуре.
Янко Будински ше народзел 3. януара 1908. року у Руским Керестуре. Оцец Андри и мац Ана Будинсково. Янко мал шестру хтора ше одала до Петровцох у Сриме. Основну школу Янко закончел у Руским Керестуре. Янков оцец Андри бул образовани чловек и вон унапрямовал сина ґу активносцом у култури, Янко ше од 1935. року стаємно явял як ґлумец аматер у театралних фалатох хтори рихтани у Руским Керестуре и бул член Читальнї у валалє.
Янко Будински ше оженєл зоз Меланию родз. Такач. У малженстве мали тройо дзеци, Марию, Якима и Мирона.
Як познате, друкарня за потреби друкованя виданьох РНПД була купена 1936. року у Дякове и була пренєшена до нововибудованого будинку за друкарски наменки. У рускей друкарнї теди бул Дюра Биндас мл. як єден-єдини квалификовани роботнїк алє уж од перших дньох у друкарнї ше до роботи почал приучовац и помагац Биндасови Янко Будински, теди єден з активних членох Читальнї, хтори швидко овладал зоз друкарску технлоґию и робел аж по 1941. рок.
Под час войни Янко Будински бул одогнати до Нємецкей на примушуюцу роботу.
Чим ше 1945. року Янко Будински врацел з Нємецкей до Руского Керестура такой ше приключел ґу Дюрови Биндасови и предлужел робиц у друкарнї. Вони двоме, у наступней децениї, були два главни слупи на хторих стала комплетна робота цалей друкарнї у Руским Керестуре.
Янко Будински робел як друкарски роботнїк по 1958. рок кед бул, пре хороту, пензионовани.
Янко Будински умар 28. мая 1960. року. Поховани є на теметове у Руским Керестуре.
Ґалерия
[ушориц | ушор жридло]-
Театрални фалат Роботнїци Ф. А. Костенка виведзени 1949. року, а на слики з лїва на право: Йовґен Медєши, Любица Медєши (Гардийова), Янко Будински Бруґош, Янко Сеґеди Пипо, Любомир Сопка (хлапец), Веруна Будински (Баба Бруґошка) и Петро Ризнич. -
Преславйованє 1. мая 1953. року у друкарнї Руского слова. Стоя, з лїва: Любо Малацко, Любомир Такач зоз дзивчецом Олґу, Олґа Такач, Мария Виславски, над ню Дюра Биндас мл., Цецилия Колєсар, Єфрем Колєсар, Янко Дудаш, Яким Варґа Лемко, под нїм Борец кинар, Янко Виславски, нєпозната, за ню нєпознати, Томислав Рац. Куча: нєпозната, Дюра Дудаш, мали Боґдан Виславски, Янко Будински Бруґош, Гавриїл Колєсар, Нада Сеґеди, Витомир Бодянєц, мала Любка Такач, Василь Мудри, Мижо Биндас, Яким Роман, Весна и Борис Ердельово, Яким Джуня и Юлин Рац. -
Колектив з театралного фалата хґори виведзени 1943. року. Янко Будински шедзи цалком на право.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Дюра Латяк, „Руске слово на драги проґресаˮ, Руске слово 1945-1985, НВРО Руске слово, Нови Сад, 1985. б. 40. и 47.
- Дюра Латяк, „III. Розвой друкарнї у Руским Керестуреˮ, Руске слово 1945-1985, НВРО Руске слово, Нови Сад, 1985. б. 60. и 64.