Шугай
Шугай мили, милєнки, (дзивков) леґинь, любени. Слово настало од мадярского слова suhanc, цо значи хлапец, а його розвой ишол так: найомни, плацени вояк; портир; слуга; хлапeц, леґинь. Нєшка тото слово уж хасную лєм старши особи, алє є у писньох и шпиванкох записане:
... Шугаю, шугаю, пре тебе ме лаю,
а теди найбаржей, кед у карчми граю ...
Шугаю, шугаю, пре тебе ме лаю (Studiа Ruthenica 25, б. 35)
... Мала я уж шугаїчка, алє тераз нє мам,
задал вон ми жалю надосц, та уж за нїм нє дзбам...
Док я була ище мала (Studiа Ruthenica 25, б. 15)
Маме и презвиско Шугайда хторе, напевно вишло з того слова.
Слово шугай ше хаснує и у словацких бешедох восточней Словацкей хтори позаписовала професорка музики Терезия Кубанїйова:
... Šuhaju, šuhaju, tvoja mac šaľena,
ked idzem kolo vas, nadava mi mena ...
... Šuhajova matka namňe odkazuje,
že jej preľubi sin doma ňenocuje ...
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Словнїк руского народного язика II, Нови Сад 2017, б. 786.
- Часопис Дружтва за руски язик, литературу и културу Нови Сад Studia Ruthenica число 25, б. 15-35.
- Krítky slovník nárečia slovenského ZEMPLÍNSKOTEPLICKÉHO abo jak še dakedi u Keresture hutorilo, podĺa Terézie Kubániovej, Zemplínska Teplica 2020.