Чова
Чова (женски род, зоз мадярского слова csova - значи чомов слами, факля) то нєвельки ценши колїк, длугоки 50-80 цм, з чомовом слами на верху. Така чова була забита, поставена до жеми на полю, найчастейше при драги, як знак забрани: же нє шлєбодно преходзиц тадзи на кочу, або зоз статком, т.є. ґажиц по полю.
Тиж чова (колїк) означовала и меджу на лукох и пажицох при мераню парцелох. Тоти чови були ознаки власнїком же би на лукох знали гранїци покадз чия поверхнoсц и же би случайно нє покошели цудзу парцелу, понеже на лукох нєт бразди лєбо други ознаки за меджи.
Коло тей чови, односно слами хтора була привязана на верху, часто залєтовали оси и правели себе гнїздо.
Фразеолоґия
[ушориц | ушор жридло]♦ На полю, а и пажицох, ше дзеци опоминало: Далєй од чови бо вас покусаю оси.
♦ За мале дзецко 4-5 роки хторе мудре, гласне и бешедлїве гуторело ше: мали чова – нє видзи ше, а чує ше. Ище є мале а справує ше як одроснутше.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Словнїк руского народного язика II О-Я, Нови Сад 2017