Уметнїк (музика)

Уметнїк (уметнїца) автор уметнїцкого дїла лєбо ширше уметнїчного твореня, чловек хтори ше активно занїма зоз уметносцу. На основи Аристотелових заключкох, уметнїк ремесельнїк/майстор хтори твори по правилох. Под час ренесанси то бул уметнїк „alterdeus“ (други Бог).

Понеже уметносц велїчезне пространство, кажда обласц у уметносци ма своїх уметнїкох:

1. музика: музичар

2. драма: ґлумец, режисер

3. кнїжовносц: писатель/литерата

4. малярство: маляр

5. ваярство: ваяр

6. архитектура: архитекта

7. филм: ґлумец, режисер, сценариста

8. танєц: хореоґраф

9. стрип: автор стрипа

История

Слово уметносц, походзи зоз латинского слова „арс” и буквално значи „технїка”, технїка алє источасно мала и семантичну конотацию красоти односно „висококвалитетного виробку.”

У штреднїм вику слово уметнїк уж постояло у лєм даєдних жемох, напр. у Италиї, алє його значенє було подобне значеню „ремесельнїк”, а слово арт (артезни- уметнїцки) ище вше нє було познате. Слово уметнїк хасноване же би ше описало дакого хто може роботу поробиц лєпше од других. Тото слово нє означовало обласц дїялносци/роботи тей особи, алє його винїмково схопносци. Опатраюци документи зоз того часу, лєгко мож обачиц и видзиц же одредзена файта роби (як цо то зоз текстилу) були ценєнши од малюнкох лєбо скулптурох.

Перше подзелєнє на главни и менєй важни уметносци одношели ше на дїла Леона Батисти Албертия (De re aedificatoria, De statua, De pictura), хтори наглашовали значенє уметнїкових интелектуалних схопносцох, а нє ручней роботи.

Зоз розвиваньом академийох у Европи (друга половка 16.вику) конєчно ше оформело подзелєнє на малярску и применєну уметносц.

Рижнородни сучасни толкованя дефинициї „уметнїк” и „уметносц” значно ше розликую єдна од другей пре исту причину же ше характеристики хтори творя красоту нє можу стандардизовац без упадованя до кичу (безвреднсоци). Слово „уметнїк” ше у даєдних кругох хаснує и указує на прикладох претенциозносци, себичносци, прейґмирней самопочитованосци.

Уметнїк у обласци музики

У музики, уметнїк (анґл. artist и франц. artiste) то барз талантовани, фахови и школовани музичар (инструменталиста, шпивач, танєчнїк, композитор, дириґент) хтори ше од других музичарох видвоює по:

• своїм професийним уровню и досягох, ма вельку потребу виражиц себе (свойо думки, идеї и чувства),

• квалитету (влада зоз занїманьом: вершинска технїка, крaсни тон и чиста интонация, виражайна музикалносц),

• власних дїлох (вични творитель, иноватор нового, хасновитого и красного),

• власних/особних идейох (вони єдноставни, лоґични, природни, инспиративни, богати и ориґинални),

• ориґиналносци (маю свою особлївосц–особни „печац” хтори препознатлїви).

Уметнїки малочислени, часто су барз анґажовани и облюбени у дружтве дзекуюци своєй схопносци и таланту. Свойо досяги и свою уметносц презентую на представох, концертох, прейґ рижних публикацийох, медийох итд.

Уметнїки зоз музичней обласци у зависносци од свойого афинитету и опредзелєня можу ше занїмац зоз народну, забавну, джез, класичну, алтернативну музику лєбо и духовну. Историю музики реално стваряю музичаре уметнїки.

Уметнїк може буц поряднє у роботним одношеню (оркестер), а може буц и шлєбодни уметнїк (почасово у роботним одношеню). Велї уметнїки попри главней дїялносци, робя и активни су преподаваче у музичних установох.

Вонкашнї вязи

• Ернест Ачкун, репродуктивни уметник кларинетиста.
• Umetnik-opis zanimanja infostud.com
• 20-razloga-zasto-je-uzivanje-biti-umetnik stefanmirosavic.com
• Мигель Леон-Портилья «Философия нагуа», Часть 9 (язик: русийски)