Тибор Миклош Попович
| Тибор Миклош Попович | |
|---|---|
 | |
| Датум народзеня | 5. мая 1938. |
| Датум упокоєня | 13. марца 2025. |
| Державянство | мадярске |
| Язик творох | мадярски, русийски, русински |
| Школа | Штредня школа,Береґово |
| Универзитет | Универзитет М. Ломоносова, Москва |
| Период твореня | 1961-2016 |
| Жанри | Економска ґеоґрафия, История Грекокатолїцкей цервки у Мадярскей, дїяч у култури |
| Поховани | у Будапешту. |
Проф. др Тибор Миклош Попович (* 5. май 1938 - † 13. марец 2025), познати виглєдовач проблемох економскей ґеоґрафиї, историї националней економиї Мадярскей, историї Грекокатолїцкей церкви у Мадярскей и дїяч у култури, єден з бардох русинского препородного руху хторому ше, после политичних пременкох у Мадярскей, удало же би Русини достали статус народней меншини у тей жеми.
Биоґрафия
[ушориц | ушор жридло]Тибор Миклош Попович (рсн. Тібор Міклош Попович) народзени 5. мая 1938. року у валалє Горничово, нєдалєко од Хуста, на Подкарпатскей Руси, у фамелиї учителя Тибора Поповича, директора основней школи, и Йоланї родз. Касарди, учительки. Фамелия ше, у глєданю сиґурней еґзистенциї, часто селєла по валалох Закарпатя. Концом 1938. року фамелия ше преселєла до Хусту. Будуци науковец Тибор Миклош Попович ше школовал у школох у хторих наставни язики були мадярски, українски або русийски цо му олєгчовало здобуванє знаня понеже його фамелия мала медзинародни и мултирелиґийни коренї. Факт же Тибор Миклош Попович мал даскельо етнїчни коренї и вирски характеристики утвердзела його толеранцию спрам етно-релиґийних питаньох.
Року 1948. фамелия Тибора Поповича ше преселєла до Берегова дзе вон закончел штредню школу.
У периодзе 1956-1961. рок Тибор Миклош Попович бул студент на Ґеоґрафским факултету найпознатшого совєтского универзитета, на Московским универзитету М. Ломоносова, дзе слухал преподаваня познатих ґеоґрафох, економистох, историчарох и етноґрафох (В, Анучина, О. Богомолова идругих). Под кровом того универзитета ше формовал його широки интердисциплинарни наукови погляд на швет. Тибор Миклош дипломовал 1956. року з тему Боршодьскый промысловый район в Мадярьску.
После того, у периодзе од 1965. по 1968. Тибор Миклош закончел последипломски студиї, одбранєл дисертацию з назву Питання територіального розвитку харчової промисловості Угорщини и здобул наукови ступень кандидата ґеоґрафских наукох. Бул предвидзени за роботу на Ужгородским державним универзитету, алє пре нєчленство у КПСС тото му нє було оможлївене.
Тота професийна траума зохабела шлїд на младого науковца, хтори вихасновал можлївосц преселїц ше до Будапешту, дзе наступела нова етапа його живота. Бул вибрани на функцию наукового сотруднїка Институту економики, а од 1974. року на Катедру общей економскей ґеоґрафиї Факултету природних наукох Будапештского универзитету Лоранда Етвеша, дзе робел до 1991. року. Истого року, по дворочних студийох, здобул диплому економисти з туризмолоґиї. Кед постал сотруднїк и учитель Академского центру централней и восточней Европи при Катедри за економску историю Будапештского универзитету, Попович вецей уваги пошвецовал власней историйней науки.
У тих 17. рокох роботи на Будапештанским универзитету Тибор Миклош Попович вжал учасц на 30 наукових конференцийох у Мадярскей и иножемстве на хторих вон 21 раз наступал з рефератами.
Од 1992. року др Тибор Миклош Попович ше активно уключел до русинского народного руху, кед постал наукови експерт Здруженя Русинох у Мадярскей и инициятор (як директор) Русинского наукового институту. Од 1996. по 2016. рок Институт на чолє з Тибором Поповичом реализовал 33 медзинародни русинистични конференциї и нєпреривно ше анґажовал у дружтвено-политичним живоце Русинох, а 2002. року постал єден зоз сновательох Русинского културного дружтва Будитель. Окрем того, др Попович цали час бул редактор новинох Вседержавний Русинський вісник.
Др Тибор Миклош Попович автор шейсцох моноґрафийох, з тим же шесту роздзелєл до кнїжкох, вецей як сто публикацийох у наукових часописох хтори вишли на мадярским, українским, русийским, польским, анґлийским, нємецким и естонским язику.
Бул член Мадярского етноґрафского дружтва, Мадярского ґеоґрафского дружтва, Мадярского здруженя поживовей индустриї, Мадярского здруженя историчарох, Асоцияциї українистох Мадярскей и велїх других здруженьох и асоцияцийох.
Тибор Миклош Попович бул активни учаснїк шветового русинского руху. Участвовал на скоро шицких конґресох Русинох/Руснацох/Лемкох у Европи, як и рижних русинистичних совитованьох.
Др Тибор Миклош Попович ше упокоєл 13. марца 2025. року у Будапешту.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Євген Сінкевич, професор Миколаївського ДГУ імені П.Могили, Др Тібор Міклош Попович
Вонкашнї вязи
[ушориц | ушор жридло]- Тібор Мікловш Поповіч (рр. 1938 – 2025), Петро Медвідь, lem.fm, 13. 5. 2025.