Солистична каденца

Кденца, Бетовен: Концерт у C-дуру

Слово каденца (ит. и анґл. Cadenza - падац)^[1]то написани або импровизовани „украшуюци” цитат-виривок хтори ше грає або шпива солистично, звичайно у „шлєбодним“ ритмичним стилу (ad libidum), и часто оможлївює виртуозносц уметнїка-музичара. У тим чаше, провадзенє инструмента aбо оркестри будзе мац паузу або отримує зоз граньом лєм ноту aбо акорд.

Каденца у музики ма два значеня:

♦ То розложени акорди у каденци у рижних тоналитетох: у тим смислу (мелодийски и гармонски), каденца то шор акордох хтори характерую одредзени тоналитет и зоз хторим ше закончує музична цалосц.

Нотни и звучни приклад:

♦ Каденца ма и друге значенє: виривок/часц хтори солиста сам виводзи-грає, док (клавирне або оркестерске) провадзенє за тот час ма паузу - претаргнуце.^[2]

Така, солистична каденца ^[3] ше находзи найчастейше пред конєц композициї (перши став концерта, алє зявює ше и у других ставох-часцох). Звичайно ше зазначує зоз дробнєйшима нотами, а виводзи ше у шлєлободним темпу, без подзелєня до тактох, подобно як импровизация (и наисце, у класичних концертох композиторе звичайно анї нє компоновали каденцу, алє препущовали виводзачови же би ю импровизовал и у нєй виражи и прикаже шицку свою виводзацку виртуозносц, алє и музикалносц).

Нотни и звучни приклад солистичней каденци у Моцартовей композициї :

Солистична каденца ше звичайно зявює на корони (музични знак) и часто ше закончує зоз трилером (музични украс), хтори пририхтує ознова „уход” и наступ виводзача на клавиру, другим инструменту або оркестри. Значи же за ипровизовану каденцу вше означене место зоз писану нотацию такв. корона (фермата) у шицких часцох партитури. Каденца ше звичайно находзи на месце предостатнєй або остатнєй ноти у композициї пред єй конєц. Приклад нїжей на правим боку: