Смиково инструменти

Смиково инструменти достали назву на основи способа доставаня тона: прецагує ше смик прейґ струнох хтори виволує трепеценє струни и на тот способ ше твори тон (звук) на инстурменту. Смиково инструменти маю штири струни розличней грубини.^[1] Найглїбши тони творя такв. празни (нєдорушени) струни, док висши тони наставаю зоз їх скрацованьом, а то ше посцигує зоз прицисканьом пальцох на лївей руки по струнох. Шицки инструменти тей ґрупи подобней збудови и форми, алє розличней велькосци, обсягу тонох и фарби (тембр) звука. До смикових инструментох спадаю: виолина, виолончело, виола и контрабас.^[2]^[3]

Нєшкайши смиково инструменти ше розвили зоз рижних файтох виолох хтори ше у пракси хасновали за музикованє/гранє од XV до XVIII вик. Розвой и технїчне усовершованє тих инструментох повязане зоз италиянским варощиком Кремона, у хторим ше находзели познати визначни роботнї за правенє инструментох. Були то фамелиї Амати, Ґварнери и Страдивари.^[4]

Виолина

Виолина (гушля) ма найменшу резонантску шкатулу (резонанцу) и найкратши струни, прето твори найвисши тони од шицких смикових инструментох. То инструмент нїжного звука и тонох и вельких технїчно - виводзацких и виражайних можлївосцох. Ношитель є музичних темох рижнородних характерох. Пре таки можлївосци єднак є заступена у солистичней, оркестровей и камерней музики. То водзаци инструмент уметнїцкей музики, алє ше хаснує и у сучасней забавней и джез музики.

Виолончело

Виолончело вельо векши инструмент як виолина. Док ше на нїм грає муши ше го тримац медзи колєнами, а зоз ножку є притвердзени (заджобнути) за патос. Пре вельки тонски обсяг приємней „фарби” и значних технїчних можлївосцох, попри гушлї, то найзначнєйши инструмент оркестрового, камерного и солистичного музикованя.

Смикови инструменти симфонийного оркестру
Виолина
Виола
Виолончело
Контрабас

Виола

Виола ше розвивла упоредо зоз виолину (гушлю) а єй улога у сучасним смиковим ансамблу стандардизована штредком1700-их рокох. Виола ма векшу резонантну шкатулу (резонантни корпус) и длугша є як виолина, та прето виола ма глїбши (за квинту нїжей) и цмейши-завартейши тони. У ґрупи

смикових инструментох забера значне место як инструмент хтори ше хаснує у менших и векших виводзацких составох. Характеристични звук виоли, хтори мегки и жалосни, композиторе хасную за окремни ефекти, тиж и як соло инструмент. Виола найчастейше у композицийох грає критични штреднї тони и на тот способ пополнює гармониї.

Контрабас

Контрабас наймладши инструмент у фамилиї смикових инструментох (настал аж у XVIII вику). Ма найвекшу резонантну шкатулу, найдлугши и найгрубши струни медзи смикарами, та од смикових инстурментох ма найглїбши, барз моцни тони. Дзепоєдни з контрабасох маю пейц струни, и з тим ше им преширує тонски обсяг и глїбина тона. Контрабас обовязни и значни оркестерски инструмент. Вон нє ма виводзацки и виражайни можлївосци як други смикаре, так же ше ридше хаснує як солистични инструмент. Значнєйшу солистичну улогу ма у джез музики пре полносц звука и ритмични характер.

Вонкашнї вязи

Гудачки инструменти - MOJA NOTA WordPress.com
Gudački instrumenti Nikola Bursać, prezi.com

Референци

↑ Naziv dolazi od talijanskog naziva za lutnju, žičani instrument koji se uveliko koristio u baroku
↑ „Instruments You've Never Heard“. 6-bowed-string-instruments-youve-never-heard-of/ Архивирано од ориґинала на 2024-12-04. Приступене на 2024-11-28.]
↑ Traditional violin craftsmanship in Cremona UNESCO-ovim službenim stranicama (engl.) Preuzeto 10. prosinca 2012.
↑ String Family – A family of four

[1] Naziv dolazi od talijanskog naziva za lutnju, žičani instrument koji se uveliko koristio u baroku

[2] „Instruments You've Never Heard“. 6-bowed-string-instruments-youve-never-heard-of/ Архивирано од ориґинала на 2024-12-04. Приступене на 2024-11-28.]

[3] Traditional violin craftsmanship in Cremona UNESCO-ovim službenim stranicama (engl.) Preuzeto 10. prosinca 2012.

[4] String Family – A family of four

[1]

[2]

[3]

[4]