Прейдз на змист

Сережань

Материял зоз Википедиї


Сережанє (од мадь. sereg, нєм. Serezaner, горв. serežani, серб. сережани до руского язика слово вошло прейґ сербского) – жандар, чувар у Австро-Угорскей. Сережанє були єдинка габзбурґскей воєней полициї у Лики, Горватска воєна країна. Мено виведзене од Сараценох (лат. Saraceni, стгреч. Σαρακηνοί восточни людзе), номадского племена Бедуїнох, хторе жило коло гранїци Сириї. Сарацени була обща назва за арабских муслиманох медзи християнскима писателями у штреднїм вику. Значенє термина ше з часом меняло: гречески и латински писателє хасновали тот термин за людзох цо жию у пустиньских обласцох нєдалєко од римскей провинциї Арабиї. По 12. вик Сарацен постава синоним за муслимана. У крижарских войнох тот термин ше вязало за Туркох муслиманох хтори успишнє войовали процив крижарох. Нєшка тото слово означує жительох у шатрох.

Як нєреґуларна єдинка, сережанє ношели народне облєчиво, а нє воєни униформи. У шлїдуюцим вику, кажди полк мал по єден оддїл сережанох, на чиїм чолє бул обербаша або гарамбаша (нареднїк), даскельме унтербашове и вицебашове. Орґанизовали гранїчни патроли ґу Босней, окреме на чежким терену, и сперали упадованє розбойнїкох. Вимагало ше од нїх барз добре познаванє териториї, добре цильованє и буц нєпреривно под оружийом. Тиж так, сережанє отримовали явни порядок и закон у обласци свойого полку. Було и конїцки сережански єдинки хтори служели як провадзенє високим официром погранїчних полкох, сполньовали нагли розкази и окончовали окремни патролни длужносци.

Сережански єдинки установени после Карловскей догварки (1699). Сережань мал и воєни и полицийни длужносци. Члени нє були плацени, алє були ошлєбодзени плациц порциї.

Литература

[ушориц | ушор жридло]
  • Словнїк руского народного язика II, О – Я, Нови Сад 2017, б. 466

Вонкашнї вязи

[ушориц | ушор жридло]
Превьате зоз "https://rsk.wikipedia.org/w/index.php?title=Сережань&oldid=10110"