Сакос

Сакос (греч. σάκκος - мех), попри омофору, владическе (епископске) богослужебне облєчиво (риза). Владика, кед ше облєка подполно, после стихару, епитрахилю, поясу и нарукавнїкох облєка сакос.

Сакос подобни стихару, кошуля з рукавами, алє кратша, шиє ше зоз ризового платна хторе ма по себе крижики. Обшити є зоз ґалонами (украснима пантлїками). На долнєй часци сакосу попришивани дзвончки, хтори з благим и умилним бренканьом нагадую науку Христову, цо єдна з найважнєйших обовязкох владики. Сакос за владику тото цо за священїка фелон. Прето кед владика облєка сакос, диякон модлї за тот чин одредзену молитву.

Сакос ношели и царове, котри го потим даровали патрирхом и митрополитом, а вони их ношели лєм три раз до рока — на Крачун, Пасху и Соществиє Святого Духа. Од 16. вику шицки владикове ноша сакос.

Литература

Дзвони, юний 2003. рок, протоєрей ставрофор Йоаким Холошняй

Церковни литурґийно литурґични лексикон, бок 265, о. др Роман Миз, видавателє НВУ Руске Слово, Нови Сад и грекокатолїцка парохия св. Петра и Павла,Нови Сад

Вонкашнї вязи

Sakos sr.wikipedia.org