Ритмична формула

Ритмична формула, або (вше частейше слово) ритмоформула, у музики представя одредзени, характеристични розпорядок и одношенє тирваня тонох або ритмичних вредносцох у музики. То найменша ритмична клїтинка, мотив або образец (схема) хтори твори основу даякей мелодиї, а состої ше зоз комбинациї нотох розличних длужинох. [1, 2]

Ритмични формули, ритмични схеми ше часто хасную и препознаваю знука одредзеней историйней и реґионалней музичней традициї, напр., у шпанскей музики за танєц, бразилскей боса нови, австрийскей полки, италиянскей тарантели итд.

Общи характеристики

ту будзе НОТНИ ПРИКЛАД. Характеристична ритмична формула самби:

ту будзе: Характеристична ритмичка формула сортикоа: +НОТНИ ПРИКЛАД

Ритмична формула часто служи як характеристична ритмична прикмета музичного жанра (напр. польска полонеза, баскийски сортико, бразилска самба, арґентински танґо) и аж (ґенерално) музичного стила (як напр. у индийскей класичней музики). По важносци у музики, ритмична формула ше може поровнац зоз мелодийску формулу.

У музичней композициї, ритмични формули ше звичайно комбиную до периодичних шорох и ухо их перципує як елементи метричней мрежи. Музични метер може буц „квантитативни“ (як у модалних ритмох штредњовиковней музики), односно огранїчени на „громадзенє квантитета“, без ґрадациї зиходзацих вдереньох по чежини, або „квалитативни“ (як у барокней, бечскей класичней и романтичней музики), односно зоз ґрадацию акцентох по ступню їх чежини (нємецки: Zeitmaß) типичней за класичну метрику.

У музичней теориї, ритмична формула (або ритем-мотив) представя абстракцию „вицагнуту” зоз ритмичних вредносцох єдней мелодиї. Вона ше повторює през композицию же би отримала структуру и оможлївела музики стабилносц.

Найпознатши общи ритмични формули облапяю:

♦ Дводзельни (такт 2/4): хаснує ше найчастейше у маршох (крочайнїцох).

♦ Тродїлни (такт 3/4 або 6/8): характеристични за валцери.

♦ Синкопи (Syncopated notes): ритмични формули при хторих нагласок премесцени на слабу ноту- т.є. нєнаглашену тактову часц (популарне у джезу, реґе музики и салси). [1, 2, 3]

За совити, хасновити напрямки, трики (анґл. tips) назначнєйше знац як ускладзиц розлчни ритмични формули и успишно их зложиц и злучиц зоз акордами. (опатриц видео знїмок.^[1])

Ритмична формула и ритмични образец

Ритмичну формулу треба розликовац од ритмичного обрасца (тиж шлєбодно наволаного ритмична формула у музиколожских писаньох), специфични ритмични идеї у одредзеней музичней композициї (за разлику од ритмичних формулох, хтори резултат „ґенерализованей“ музичней пракси). Значи, (точкасти) ритмични схеми (обрасци) у Шопеновей „Револуционарней етиди“ и Дебисийовим прелудиюму „Крочаї у шнїгу“ дїйствую лєм у цеку тирваня тих дїлох и нє характеристични су за ритмични стил Шопена и Дебисия, а поготов вообще нє за музику романтичарох и импресионистох.

У музики хтору писали композиторе, характеристични ритмични образец може буц уткани до ритмично рижнородного и розвитого музичного ткива. Периодичне врацанє такого обрасца (аж и без формованя монотоних ритмичних серийох) у векшей або меншей мири дава асоциятивну идентификацию жанра, як, напр., у Сичилияни (II часц) Баховей Сонати за флауту у Еs-duru (BWV 1031), квазисортику у „Епскей писнї“ М. Равела (ч. 2 зоз циклуса „Три писнї Дон Кихота по Дулсинеї“) итд.

Ритмични формули у традиционалней музики

За велї жанри и музични форми традиционалней музики з розличних музичних културох, ритмични рамик музики типично конструовани на основи периодичного повторйованя стандардних ритмичних формулох, такв. ритмичних циклусох. Напр. у макам традицийох Блїзкого востоку и Централней Азиї, таки ритмични циклуси ше наволую усул (туркийски) або ика (арабски) а у индийскей класичней музики тала.

Ритмични формули у других обласцох

Попри музики и теориї уметносци тот термин описує и метрични обрасци у поезиї и кнїжовносци/литератури, як и обрасци рухох у ритмичней ґимнастики.

Поезия и кнїжовносц

У кнїжовносци и поезиї метрики, ритмична формула ше одноши на порядне зменьованє наглашених и нєнаглашених складох. У античней поезиї, напр., ритмични формули були познати як стопи (дактил, горей, ямб).

Ритмична ґимнастика

У тим спорту ритмичней ґимнастики, ритмична формула ше хаснує и намага ше описац специфични, усоглашени рядошлїд рушаня цела або справованє зоз реквизитама (обруч, лабда, слупчки (серб.чуњеви), траки итд).

Теория уметносци

Теоретичар Драґутин Ґостушки дефинує ритмичну формулу як естетску представу и слику одношеня конститутивних елеменатох. Вона остава константна у структури и пропорцийох своїх членох, аж и кед ше обєкт спатра з розличнима швидкосцами або периодами хтори почасови.