Пола

Пола (слц. pola „исте“, всл. „kabat o tri poli“, од праслав. pola) – тото слово ма у нашим язику два значеня:

Значенє 1. „половка“:

Приклади:

• А вон винє зоз кишенки злата пол персценя, а вона свой виняла. Вжала єдну полу до єдней руки, а другу полу до другей руки; Предкладам да єдна пола од нас роби, и кед ше вимучи да ю заменї друга половка.

• У музики половка ноти, односно цала нота подзелєна на два половки.

Вирази

до поли = наполи:

Приклад:

Зато треба да ше народ чува до поли учених людзох, котри го знаю на криву драгу звесц.

о поли, присл.

а) = коло пасу:

Приклад:

Влапел пияного о поли, та го положел до шoроґльох.

б) = надвойнє:

Приклад:

Чужанка (фалаток сукна) ше зложела о поли, замачала ше до води, тримала ше у дланї, през ню ше препущовала нїтка цо ше „спущовала“, да нїтка будзе гладка, да нє ма „баюси“.

Значенє 2. - ширина витканого домашнього платна (80 центи).

Приклади:

• Споднї били сукнї ше облєкало на сподок, под верхню сукню. Звичайно ше облєкало дас 4-5 єдна на другу; перша була велька о три поли, друга о штири, треца о пейц, а штварта о шейсц поли;

• Жени мали по вецей сукнї: сукня о два поли була найузша, то бул подолок, други сукнї були кажда за полу ширша;

• Облєк ґачи о пейц поли.