Плєвнїк
Плєвнїк (слц. рlevnik „исте”; серб. плеварник, плевник) будинок у гумнє у хторим ше трима плєву, шено и под.:
Бул направени з дескох або посконох коло древених слупох, закрити зоз сламу; до плєвнїка ше сипало плєву и тереки (дробна слама зоз плєву при тлаченю); ту стала шечка за шеканє покарми (кукуричанки, мишлинґу) коньом и кравом.
Плєвнїк бул состойна часц заднього двора у руских обисцох, а поготов постоял у обисцох хтори мали обрабяцей жеми и хтори шали житарки як цо жито, односно у хторих ше у заднїм дворе влєце тлачело жито цо було зоз поля привежене до обисца.
Процес привоженя жита до двора ше волал звожованє.
Плєвнїк могол стац у преднїм дворе над пайту, кошом и шопу, або у гумнє. Бул направени з дескох, хтори були позбивани коло древених слупох. Закрити бул зоз сламу. Нє мал повалу, алє на градкох стали дески, а на нїх шено. До плєвнїку ше ношело плєву у кошарох и сипало ю источашнє док ше тлачело у гумнє.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Олена Папуга, Руске обисце, 2012. бок 45
- Словнїк руского народного язика II, О―Я, Нови Сад, 2017. бок 163.