Пайта

Пайта, то хижка у преднїм дворе. Патрела на драгу, алє нє мала на предку облаки.

Була набивана, закрита з надом як и хижа. Мала єдну просторию, хтора служела за одкладанє зарна. Долу були дески. Ту у ракашох стало зарно и желєнява док ше ю ище нє закопало до долїка.