Нарукавнїки

Нарукавнїки то литурґийни облєчивни предмет, часц ризох, ушити зоз ризового платна, широки коло 20 центи , длугоки коло 40 центи, по рубох обшити зоз украснима пантлїчками (ґалонами). На штредку маю вишити, або з ґалону зробени крижик, а на крайнїх рубцох, по ширини, маю метални або шнурово „ушка”, хтори служа за злучованє и зацагованєтих крайох з помоцу єдней шнурочки.

Нарукавнїки ноша шицки висши священослужителє (диякон, священїк и владика). Нацагую их на руки, та облапяю споднї часци рукава подрясника и стихара (подризнїка), сцискаю их ґу руки понад костки, и так оможлївюю священослужительови комотно окончовац рижни священослужительни рухи и дїйства.

Диякон з наруквнїками облапя долню часц рукавох подрясника и ряси, а священїк и владика долнї часци подрясника и стихара.

Кед нарукавнїки облєкаю диякон и священїк, модля одредзени молитви: при облєканю лївей наруквици єдну молитву, а при облєканю правей другу молитву. Кед нарукавнїки облєка владика, вец тоти молитви нє модлї вон, алє диякон так же наруквици перше покадзи, а вец гласно шпива молитви облєканя.

Нарукавнїки священїк и владика облєкаю вше при полним облєканю, алє, як гвари Требнїк (богослужебна кнїжка), облєкаю их и при кресценю, хторе ше нє окончує под подполним облєчивом алє лєм у епитрахилю, фелону и наруквавнїкох.

Символика наруквнїкох у тим же представяю панжваши з котрима були завязани Исусово руки кед го водзели ґу Пилатови, а тиж так и у тим, же и руки муша буц у богослуженю, у шицких поглядох найсолиднєйше порихтани, бо маю служиц найсватшим священодїйством.

Литература

Дзвони, християнски часопис, май 2003, Протоєрей ставрофор Йоаким Холошняй
Церковни литурґийно литурґични словнїк, бок 208, о. др Роман Миз