Медзиславянски язик

Медзиславянски язик (меджусловјанскы језык, medžuslovjansky jezyk) — то помоцни агульнославянски язик, засновани на мовним материялу старославянского и живих славянских язикох, назначени за комуникацию медзи їх ношителями. З його помоцу мож ше порозуміц без хаснованя окремих славянских националних язикох.

Медзиславянски язик мож класификовац як натуралистични штучни язик. У суштини, то сучасне функционалне предлуженє старославянского язика, ориентироване на розуменє без предходного учена з боку ношителя гоч котрого язика зо славянскей групи. Грамтика и словнїк засновани на конструкциях, котри спольни за шицки славянски язики; язик ма спрощену грамтику з минималним числом винїмкох, цо славянофонови оможлївює лїгко го опановац. Насампред, вон ше твори, жеби помогнул путнїком и людзом комуниковац Лучно або през Интернет без прекладу тексту на вецей язики. То дава можлївосц людзом бешедовац и писац так, жеби их розумели ношителє скоро каждей славянскей мови, а и жеби вони сами лєпше розумели тексти на инших славянских язикох.

На розлику од словио, медзиславянски язик нє ма претензиї на самостойни статус. Нє предвидзує ше його хаснованє за полне, каждогодневе спорозумиванє, алє вецей за агульнославянску комуникацию. Наприклад, документ написани на медзиславянским язику нє будзе требац прекладац на шицки славянски язики. На медзиславянским язику мож писац як зоз латинку, так и зоз кирилку.