Купак
Купак (всл. kupak „верх, покривка на пипки“; серб. капица; од мадь. kupak „верх, покривка“) – 1. часц на пламенїку витрионовей лампи або лампаша; 2. нїч, с. шипак; Достал сом купак (= нїч сом нє достал); 3. у прешлосци слово значело и „задок (здня часц цела)“, од того настали и вирази стригац з купаком, сцискац з купаком.
Фразеолоґия
Знаш ти купак! – Нє знаш ти нїч!
Ба купак! – нєт з того нїч!
Купак мерави! – нєт нїч з того!
Стригац/Штригац з купаком – бац ше, серб. цвикати
Тримац купаки – серб. држати шипке – думац на дакого же би добре прешо/добре окончел роботу (напр. положел испит и под.)
Указац дакому купак – дац дакому до знаня же дацо нє правда, же з того нїч.
Черпац воду з купаком – 1. Робиц даремну роботу; 2. Барз помали робиц.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Словнїк руского народного язика I, А – Н, Нови Сад 2017, б. 656
- Руско-сербски словнїк, Нови Сад 2010, б, 352
Вонкашнї вязи
[ушориц | ушор жридло]- Petrolejka Vikipedija na srpskom jeziku;] sr.wikipedia.org, 18. jun 2010.