Крилос

Крилос (греч. κλῆρος klēros – священство; од старшей форми клирос; укр. клирос; рсй. клирос и нар. крылос; серб. клирос) або клирос, означує место або простор на южним и сиверним боку солеї у святим храме. То места дзе стоя (шедза) чтеци, дзияци, хор и церковни послужителє. У церкви вше єст два крилоси. Крилос тиж означує цале бочне (сиверне и южне) кридло церкви до хторого ставаю вирни под час богослуженя. Понеже дакеди шпивали лєм клирики (священство) та так тоти места достали назву клирос.

Крилос на правим боку ма одредзену предносц у одношеню на лїви крилос. Крилоси наглашени и з окремним архитектонским ришеньом, так же на тих местох храм преширени, а крилосов простор „углїбени” до правого и лївого мура храму. У крилосу главна ствар то пулт за кнїжки зоз хторих ше богослужи, а ту ше находзи и орманчик дзе ше одклада дзияцки богослужебни кнїжки, та и столки у хторих стої дзияк (протопсалта) и други шпиваче. Сам пулт може буц двояки, рухоми и нєрухоми. Нєрухоми досц широки же би ше на ньго источашнє могло положиц вецей кнїжки, а рухоми узши, ма пирамидални випатрунок и зробени є так же би ше могол обрациц коло своєй осовини. На нїм источашнє можу буц отворени и штири вельки кнїжки, а вше ше го обраца так же би у датей хвильки пред дзияком або шпивачами була праве тота кнїжка хтора потребна. И дзияци и шпиваче би мали буц рукоположени за тоту службу, и так таїнствено уключени до чину священства, до клиру, та прето место дзе стоя под час богослуженя дараз ношело мено клирос.

Крилос представя нєбесну славу, а людзох хтори шпиваю у нїм трима ше за представительох нєбесниих хорох.

Народна назва за крилос з тим значеньом то хижка. На предку хижки место – крилос – за дзияцох.

Литература

о. др Роман Миз, Церковно литурґийно литурґични лексикон, НВУ Руске слово и Грекокатолїцка парохия святих апостолох Петра и Павла, Нови Сад, 2011. бок 168.
Словнїк руского народного язика I, А – Н, Нови Сад 2017, бок 646.

Вонкашня вяза

Kliros, на польскей википедиї