Кошарик
Кошарик (демунитив) то слово хторе настало од слова кошар.
Кошарик то вельо менши кошар и здабал на кошарку алє без виплєценей ручки „по горе, попрейґа” як цо маю кошарки. Тиж найчастейше нє мал виплєцени менши ручки на бокох за триманє як на кошарох. Дзепоєдни кошарики мали и виплєцену покривку з хтору ше прикривало верх кошарика.
Руски ґаздинї поготов хасновали кошарики рижних велькосцох: мали кошарик бул пречнїка 20-25 центиметри, векши коло 40-50 цм. И глїбина му нє була єднака. У таких менших кошарикох зберало ше вайца у курнїку, часто ше их у нїх чувало у коморки, приношело ше желєняву за готовенє єдла (кромплї, цибулї, мархви, петрушки) зоз долїка, лєбо з пиньвици, вєшенї зазберовало ше плоди, овоц, орехи, лїсковци итд. У векших (коло 50 цм) и глїбших кошарикох чувал ше упечени хлєб, а жени хтори ткали часто у кошарикох тримали порихтани намотани клупка за тканє, пайпочки з цвернами и други потребни прибор за таки роботи.
Фразеолоґия: Скакац на кошарик- скакац зоз скурченима ногами. У таким положеню скакац на кошарик до води хлапцом було вше облюбене та аж и по нєшка.
Пасарайтов то плєцени и дакус векши кошар лєбо кошарик округли або елипсовей форми хтори бул зоз ручками алє бул вельо плїтши од кошарика. Пасарайтов ше хасновал у обисцу за рижни наменки.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Словнїк руского народного язика I том, Нови Сад 2017. рок, бок 633
- Гордана Вуковић, Терминологија куће и покућства у Војводини. Нови Сад (Филозофски факултет), 1988,бок 508
- Стари занати у Војводини. 1992, бок 340, бок 313, 327.