Кош

Кош ше почало скорей правиц як гамбар. Бул виплєцени з пруца, зоднука омасцени з блатом. Долу нє стал на жеми, алє на древох хтори випатрали як санки, та ше могол премесцац з места на место. До ньго ше лєм упрагнул конь, та ше древа-санки шмикали по жеми.

Сподок коша бул з дескох. У кошу стало зарно, хторе ше сипало од верху. По драбини ше вишло на верх, усипало зарно, и на концу кош ше закрило з надом або сламу. У кошу могла стац лєм єдна файта зарна, т.є. кукурица, ярец, або даяке друге зарно.

Литература

• Олена Папуґа, Руске обисце, Нови Сад, 2012, б. 41-43

• Словнїк руского народного язика II, Нови Сад, 2017, б. 324.

• Янко Барна, Так приповедали нашо дїдове, Нови сад 2022, б. 44.