Косанчич
| Косанчич | |
|---|---|
 | |
| Административни податки | |
| Держава | Сербия |
| Автономна покраїна | Войводина |
| Управни округ | Южнобачки |
| Општина | Вербас |
| Жительство | |
| —2022 | 46 |
| —густосц | 244/km2 |
| Ґеоґрафски характеристик | |
| Координати | 45° 31′ 49″ С; 19° 27′ 19″ В |
| Часова зона | UTC+1 (CET), влєце UTC+2 (CEST) |
| Абс. висина | 395 m |
| Поверхносц | 107,0 km2 |
| Косанчич на мапи Сербиї | |
| Инши податки | |
| Поволуюце число | 021 |
| Реґистерска ознака | VS |
Косанчич (серб. Косанчић, рсн. Рискаша, мадь. Péklapuszta) то населєнє у Войводини хторе припада општини Вербас. Спрам попису з 2022. року було 46 жительох.
На дакедишнєй Пекла пусти 1783. року основани царски маєток коло хторого 90 роки познєйше викопани беґель за наводньованє и транспорт робох хтори ишол од Стапару по Нови Сад. З другого боку беґеля свой маєток мал жемомаєтнїк Филип Махмер.
После препасци Австроугорскей 1918. року тоти два маєтки злучени до єдного маєтку зоз хторим ґаздовал Махмер.
Медзи двома войнами Косанчич бул єден з найнапреднєйших маєткох у тей часци Бачки. Пестовали ше велї польопривредни култури алє найвецей рискаша хтора теди садзена на 500 ha. За роботу з рискашу а и на цалим тедишнїм маєтку було потребно надосц людзох, медзи нїма було надосц Керестурцох хтори там ходзели робиц у другей половки ХIХ и у ХХ вику. Робело ше чежко, од виходу по заход слунка, у нєвигодних условийох, по колєна у води алє людзе одходзели на роботу бо то бул стаємни и досц сиґурни заробок. Рискаша садзена од 1877. по 1936. рок и од 1953. по 1957. рок.
Махмер зоз фамелию бул вигнати после другей шветовей войни а маєток бул национализовани.
По другей шветовей войни на Косанчичу ше продуковало рискашу, индустрийни рошлїни як, наприклад, лєн або конопу, житарки, желєняву, крави и швинї. Векшина продуктох одходзела за потреби Югославянскей народней армиї.
Медзитим, тот польопривредни маєток нєпреривно препадал у цеку 70-их и 80-их рокох ХХ вику и зведол ше на нєшкайше мале населєнє без перспективи.
Нєшка, Косанчич то населєнє изоловане од галайку, окружене зоз желєнїдлом и представя вигодне место за одпочивок и рекреацию. У населєню ше находза и два парки дзе мож орґанизовац вилєти.
Коло валалу преходзи беґель ДТД хтори понука уживаня за спортских риболовцох.
На Косанчичу ше уж по традициї каждого року другей соботи у авґусту отримує Пасулїяда.
Демоґрафия
[ушориц | ушор жридло]У населєню Косанчич жию 37 полнолїтни жителє, а штредня старосц виношо 43.7 роки (40.0 при хлопох а 77,1 при женох). У нєселєню єст 71 обисце, а просекове число членох по обисцу 2,30.
Жительство у тим населєню барз нєгомоґене.
| Демоґрафия | ||
|---|---|---|
| Рок | Жительох | |
| 1949. | 236 | |
| 1953. | 216 | |
| 1961. | 239 | |
| 1971. | 188 | |
| 1981. | 174 | |
| 1991. | 175 | 174 |
| 2002. | 163 | 165 |
| 2011. | 101 | |
| Етнїчни состав спрам попису зоз 2002. року | ||
|---|---|---|
| Серби | 93 | 57,05% |
| Мадяре | 15 | 9,20% |
| Горвати | 8 | 4,90% |
| Чарногорци | 7 | 4,29% |
| Українци | 7 | 4,29% |
| Словаци | 3 | 1,84% |
| Словенци | 2 | 1,22% |
| Руснаци | 1 | 0,61% |
| Муслиманє | 1 | 0,61% |
| нєпознате | ||
Надпомнуце
[ушориц | ушор жридло]Податки за поверхносц и густосц населєносци дати вєдно за катастерску општину Вербас, на хторей ше находза два населєня Вербас и Косанчич.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Пољопривредно добро Косанчић, Савино Село, Кулски срез.
- Мирон Жирош: "На новей Рискаши", Бачванско-сримски Руснаци дома и у швеце, 1745-2001, том VI , бок 23.
Вонкашнї вязи
[ушориц | ушор жридло]- Владимир Стричко: Косанчич дакеди и нєшка. Маковчань, Ютюб. youtube.com, 28. октобер 2020.
Референци
[ушориц | ушор жридло]„Књига 9”. Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима (PDF). webrzs.stat.gov.rs. Београд: Републички завод за статистику. мај 2004. ISBN 86-84433-14-9.