Конїк

Конїк, слово хторе ма вецей значеня.

♦ Конїк 1.

1. То демунитив и (гипок.) гипокористик од конь: Кед я пойдзем на своїм худобним конїкови на польо...
2. Часц гушлї на на хторим налєгую зацагнути струни хтори ше штимую.
3. Хлопска часц капчи : Конїк и кобулка (хлопска и женска часц капчи). Друга руска назва за конїка на капчи – вайчачок.
4. Дзецинске бавенє ,,На конїка”: Хто у чинаґаню загубел бависко (прекрочел поцагнуту гранїцу), гуторели му: Ти зашмердзел и клaдли го ,,на конїка”, та мушел шедлац ,,салфачу” а двоме го подруцовали на нєй. Салфача то длугока палїца зоз мегкого древа найчастейше зоз ядлїни.

• У народних писньох ше слово конїк тиж зявює:

... ,,А през лєси и през вельки гори, гей, гей, гей.

Лєци конїк, аж ше з нього кури.”

• У дзецинскей поєзиї:

,,Мам конїка з медовнїка, алє нє сце єсц,

кед же ти такка мой конїку вец це мушим жесц.’’ (дзецинска писня Конїк (Михайло Ковач)

♦ Конїк 2. зоол.,,Locusta viridissima I” Пренєшена назва пре способ скаканя. У старих українских текстох тота назва зафиксована ише у 16. по 18. вик. Нєшка ше лексема коник чува у лемковских, гуцулских бешедох, польских диялектох и восточнословацких.бешедох як коńiк.

Конїчок , демунитив и гипок. од слова конїк

• Кед сом ишол вчера вечар з любованя,

спаднул ми конїчок до дуная …(народна шпиванка)

• Жри конїчку житну сламу (зоз Восточнословацкей

Литература

• Словнїк РУСКОГО НАРОДНОГО ЯЗИКА I А-Н бок 618, Нови Сад 2017. рок

• Зборнїк роботох - Рутеника 21, бок 59, Нови Сад 2016. рок

• Червене пупче, бок 54, Дом култури 1974.рок