Китайка
Китайка (серб. кићанка, гомба), украс округлей форми як лабдочка хтори звичайно виши на облєчиве (шапки, хусточки и др.). Може буц з гадвабу, волни або цверни хтори завязани на єдним концу.
Приклади:
[ушориц | ушор жридло]— Рис ма длугоки ноги, кратки хвост и длугоки китайки на ухох.
— Баба єй виштрикала билу шапочку, а на верх направела червену китайку.
Походзенє слова: всл. kitajka, слц. kytajka, карп.укр. китайка, поль. kitajka. До нашого язика пришло прейґ українского и русийского китайка, дзе значи: файта гадвабного платна, а тото од назви держави Китай.
Жену з Китаю нє воламе китайка, алє - Китайкиня.
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Словнїк руского народного язика I, А – Н, Нови Сад 2017, б. 596.