Квас

Квас (лат. Fermentum; серб. квасац; всл. kvas: bez kvasu cesto ňeskiśňe; карп.русин. квас „исте”. У укр. лит. квас значи файту напитку, а квас за цесто ше вола дрiжджi; праслав. kvasъ маса хтора виволує киснуце). То єдноклїтинкова печарочка хтора претворює скроб (крохмаль) до цукру, а цукер до алкоголу и угльо-диоксиду. Хаснує ше го за алкоголне вреце и дзвиганє цеста[1]. Перши квас настал пред вецей стотки милиони роками и по тераз препознати найменєй 1.500 файти[2][3][4]. Преценює ше же вони творя 1% шицких описаних файтох печаркох.[5]
На клїтинкох ше обачую випупченя хтори рошню и о даяки час ше оддвоя. Кед ше оддвоя, предлужую жиц самостойнє. Найчастейше ше розмножую з пучнєньом, алє ше даєдни розмножую и зоз спорами.
Кваси нє маю окремни орґанели за рушанє. Оксиґен упиваю з цалим целом. З помоцу оксиґену хтори удихую и цукру зоз хторим ше кармя, приходза до енерґиї. Кваси можу створиц енерґию и без оксиґену: теди вируцую угльо-диоксид и алкогол. Тот процес ше вола ферментация або алкоголне вреце.[6]
Людзе хасную тоту способносц квасу же би претворйовали цукер до алкоголу, та так з рижней овоци (грозна, шлївкох, кайсох…) правя вина и други алкоголни напой. Векшина квасох ма у себе комплекс витаминох Б.
Кваси жию у жеми, алє любя и подлоги у хторих єст цукри, як цо плоди и квитки з квитковима соками. Вони можу спричинїц и губенє єдзеня. За нас окреме важна кандида.
Кандида иншак нормално жиє у чловекових черевох, устох, женских полних орґанох и у меншей мири на поверхносци скори. Кед єст вельо кандиди у черевох, приходзи до корчох, надутосци и преганячки.
Референци
[ушориц | ушор жридло]- ↑ Мала школска енциклопедија. Народна књига. 2006. стр. 132. ISBN 978-86-331-2950-3.
- ↑ Molecular Mechanisms in Yeast Carbon Metabolism. The second completely sequenced yeast genome came 6 years later from the fission yeast Schizosaccharomyces pombe, which diverged from S. cerevisiae probably more than 300 million years ago.
- ↑ Kurtzman CP, Fell JW (2006). „Yeast Systematics and Phylogeny—Implications of Molecular Identification Methods for Studies in Ecology”. Biodiversity and Ecophysiology of Yeasts, The Yeast Handbook. Springer.
- ↑ Hoffman CS, Wood V, Fantes PA (октобар 2015). „An Ancient Yeast for Young Geneticists: A Primer on the Schizosaccharomyces pombe Model System”. Genetics. 201 (2): 403—23. PMC 4596657. PMID 26447128. doi:10.1534/genetics.115.181503.
- ↑ Kurtzman CP, Piškur J (2006). „Taxonomy and phylogenetic diversity among the yeasts”. Ур.: Sunnerhagen P, Piskur J. Comparative Genomics: Using Fungi as Models. Topics in Current Genetics. 15. Berlin: Springer. стр. 29—46. ISBN 978-3-540-31480-6</nowiki>. doi:10.1007/b106654.
- ↑ Dejan Bošković, Biologija, udžbenik za šesti razred osnovne škole. Izdavač BIGZ školstvo Beograd 2020. (strana 27 I 28)
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Словнїк руского народного язика I, А – Н, Нови Сад 2017, б. 586.
- Alexopoulos CJ, Mims CW, Blackwell M (1996). Introductory Mycology. New York, New York: Wiley. ISBN 978-0-471-52229-4.
- Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). Dictionary of the Fungi (10th изд.). Wallingford, UK: CAB International. ISBN 978-0-85199-826-8.
- Moore-Landecker E. (1996). Fundamentals of the Fungi. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall. ISBN 978-0-13-376864-0.
- Kurtzman CP; Fell JW; Boekhout T, ур. (2011). The Yeasts: A Taxonomic Study. 1 (5th изд.). Amsterdam, etc.: Elsevier. ISBN 978-0-12-384708-9.
- Priest FG, Stewart GG (2006). Handbook of Brewing (2nd изд.). CRC Press. стр. 691. ISBN 978-1-4200-1517-1.
Вонкашнї вязи
[ушориц | ушор жридло]- Kvasac hr.wikipedia.org