Прейдз на змист

Квас

Материял зоз Википедиї
Квас файти Saccharomyces cerevisiae

Квас (лат. Fermentum; серб. квасац; всл. kvas: bez kvasu cesto ňeskiśňe; карп.русин. квас „исте”. У укр. лит. квас значи файту напитку, а квас за цесто ше вола дрiжджi; праслав. kvasъ маса хтора виволує киснуце). То єдноклїтинкова печарочка хтора претворює скроб (крохмаль) до цукру, а цукер до алкоголу и угльо-диоксиду. Хаснує ше го за алкоголне вреце и дзвиганє цеста[1]. Перши квас настал пред вецей стотки милиони роками и по тераз препознати найменєй 1.500 файти[2][3][4]. Преценює ше же вони творя 1% шицких описаних файтох печаркох.[5]

На клїтинкох ше обачую випупченя хтори рошню и о даяки час ше оддвоя. Кед ше оддвоя, предлужую жиц самостойнє. Найчастейше ше розмножую з пучнєньом, алє ше даєдни розмножую и зоз спорами.

Кваси нє маю окремни орґанели за рушанє. Оксиґен упиваю з цалим целом. З помоцу оксиґену хтори удихую и цукру зоз хторим ше кармя, приходза до енерґиї. Кваси можу створиц енерґию и без оксиґену: теди вируцую угльо-диоксид и алкогол. Тот процес ше вола ферментация або алкоголне вреце.[6]

Людзе хасную тоту способносц квасу же би претворйовали цукер до алкоголу, та так з рижней овоци (грозна, шлївкох, кайсох…) правя вина и други алкоголни напой. Векшина квасох ма у себе комплекс витаминох Б.

Кваси жию у жеми, алє любя и подлоги у хторих єст цукри, як цо плоди и квитки з квитковима соками. Вони можу спричинїц и губенє єдзеня. За нас окреме важна кандида.

Кандида иншак нормално жиє у чловекових черевох, устох, женских полних орґанох и у меншей мири на поверхносци скори. Кед єст вельо кандиди у черевох, приходзи до корчох, надутосци и преганячки.

Референци

[ушориц | ушор жридло]
  1. Мала школска енциклопедија. Народна књига. 2006. стр. 132. ISBN 978-86-331-2950-3.
  2. Molecular Mechanisms in Yeast Carbon Metabolism. The second completely sequenced yeast genome came 6 years later from the fission yeast Schizosaccharomyces pombe, which diverged from S. cerevisiae probably more than 300 million years ago.
  3. Kurtzman CP, Fell JW (2006). „Yeast Systematics and Phylogeny—Implications of Molecular Identification Methods for Studies in Ecology”. Biodiversity and Ecophysiology of Yeasts, The Yeast Handbook. Springer.
  4. Hoffman CS, Wood V, Fantes PA (октобар 2015). „An Ancient Yeast for Young Geneticists: A Primer on the Schizosaccharomyces pombe Model System”. Genetics. 201 (2): 403—23. PMC 4596657. PMID 26447128. doi:10.1534/genetics.115.181503.
  5. Kurtzman CP, Piškur J (2006). „Taxonomy and phylogenetic diversity among the yeasts”. Ур.: Sunnerhagen P, Piskur J. Comparative Genomics: Using Fungi as Models. Topics in Current Genetics. 15. Berlin: Springer. стр. 29—46. ISBN 978-3-540-31480-6</nowiki>. doi:10.1007/b106654.
  6. Dejan Bošković, Biologija, udžbenik za šesti razred osnovne škole. Izdavač BIGZ školstvo Beograd 2020. (strana 27 I 28)

Литература

[ушориц | ушор жридло]
  • Словнїк руского народного язика I, А – Н, Нови Сад 2017, б. 586.
  • Alexopoulos CJ, Mims CW, Blackwell M (1996). Introductory Mycology. New York, New York: Wiley. ISBN 978-0-471-52229-4.
  • Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). Dictionary of the Fungi (10th изд.). Wallingford, UK: CAB International. ISBN 978-0-85199-826-8.
  • Moore-Landecker E. (1996). Fundamentals of the Fungi. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall. ISBN 978-0-13-376864-0.
  • Kurtzman CP; Fell JW; Boekhout T, ур. (2011). The Yeasts: A Taxonomic Study. 1 (5th изд.). Amsterdam, etc.: Elsevier. ISBN 978-0-12-384708-9.
  • Priest FG, Stewart GG (2006). Handbook of Brewing (2nd изд.). CRC Press. стр. 691. ISBN 978-1-4200-1517-1.

Вонкашнї вязи

[ушориц | ушор жридло]