Прейдз на змист

Зомбулька

Материял зоз Википедиї
Зомбулька
Hyacinthus orientalis
Наукова класификация
ЦарствоPlantae
КладусTracheophytes
КладусAngiospermae
КладусMonocotyledones
РядAsparagales
ФамилияAsparagaceae
РодHyacinthus Tourn. ex L.
Tипово файти
ФайтаHyacinthus litwinowii

Hyacinthus orientalis

Hyacinthus transcaspicus

Зомбулька (лат. Hyacinthus, серб. зумбул, тур. sümbül,) спада до роду монокотиледоних скритонашенькарох зоз истоменовей фамилиї Hyacinthaceae, як и єдиней файти того роду, хтора природно (спонтано) рошнє у предїлох югозаходней Азиї, од Малей Азиї, прейґ Сириї, Либану, Израїлу и Ираку до Ирану. [1][2]

Єст субспонтани популациї у Далмациї [1] и Греческей. Природни бивальнїки зомбульки то каменяри од приморя по високи гори (2000 m н. в.) [3] Поєдини авторе два файти зродного роду Hyacinthella (H. litwonowii и H. transcaspicus) розкласую до роду зомбулькох як файти Hyacinthus litwinowii и Hyacinthus transcaspicus.

Опис рошлїни[1]

[ушориц | ушор жридло]

Зомбулька вецейрочна лїсцаста рошлїна з под'жемним стеблом у форми цибульки. Висока є до 50 центи, зоз 4-12 прижемнима лїсцами и єдним квитковим стебелком хторе трима ґириздасти квитки. Число квиткох у ґириздочки до 15 при самошейки и субспонтаних рошлїнох, док при пестованих култиварох мож видзиц и по 50 квитки.

На яр квитки барз пахняци, белави, целово, жовти або били, гермафродитни. Єст полни (дупли) зомбульки и празни. Лїсточка периґону зроснути до цивки, зоз ставцами хтори стирча або ше зогинаю и даваю дзвонасти випатрунок цалому квитку. У даєдних наших местох зобульки ше ище волаю канчовики. Опращкованє окончую инсекти. Плод округла локулицидна ґалетка. Нашенє кафовкасто-чарней фарби, з голим арилусом. Зомбулька мирмекогорна рошлїна.

Значносц зомбульки

[ушориц | ушор жридло]
Зомбульково цибульки

У восточним Штредожемю зомбульки ше пестує од давна, дзекуєци моцному паху квиткох, алє и прето же нє вимагаю вельо уваги при допатраню. Векшу значносц и популарносц посцигує у 18. вику у Европи, кед ше у Голандиї направело вецей як 2000 култивари и гибриди. Препоручує ше при допатраню [4] садзиц цибульки у септембру/октобру, з додаваньом штучного гною док квитню (найчастейше у марцу) и одстраньованє спретих стебелкох и лїсца (април-юний) же би ше вецей поживи/енерґиї маґазиновало до цибулькох.

Есенциялни олєй зомбуькох ше хаснує у парфимериї, [5] З квиткох ше достава белаву фарбу.[6] Рошлїнски сок стебелка може спричинїц контактни дерматитис, [7] а цибулька богата з токсинами и отровна є за цицарох [8].



Пестованє

[ушориц | ушор жридло]

За пестованє зомбулькох потребно почитовац шлїдуюци правила и поступки:

● Влажносц воздуха: без пирсканя;

Температура: вжиме ше цибульки тримаю на температури од 5-8 °C, у цеку квитнуца од 18-20 °C;

Зомбульки

● Пресадзованє: цибульки ше садза у октобру (вєшенї кед ше шеє жито), а квитнуц буду у марцу. Нєшка єст гибридни файти хотри можу квитнуц и вжиме. Тоти файти ховани у окремних условийох и третировани же би ше при нїх виволало вщасне квитнуце.

● Прихрана: яр-лєто, раз у двох тижньох зоз минералним гнойом, а вєшенї и вжиме - без прихрани.

● Розмножаванє: вєшенї зоз дзелєньом младих цибулькох;

● Залїванє: важне правилно залївац зомбульки у черепчкох - з мегку, одстату воду хижней температури. Воду потребно осторожно сипац кед ше жем у черепчку суши. Важно же би вишок води одцекла, же би цибулька нє почала гнїц.

Зомбулька у култури

[ушориц | ушор жридло]

Латинска назва роду дата по Гиякинтови зоз греческей митолоґиї, а по цалим природним ареалу зомбульки маю вельку улогу у людскей култури и уметносци. Иранци з ню украшую хафт син столи при дочеку Персийского нового року (Нороуз). Пророк Мухамед гуторел: кед бим мал два фалатки хлєба, предал бим єден и купел зомбульки, бо вони ми душу накармя.

Хлапчик старгує зомбульки (Нормандия 1993. рок)

Руснаци и зомбульки

Зомбулька була значна як квеце хторе представяло перши вистнїки яри. Скоро кажде руске обисце мало у заградки посадзене зомбульки а найчастейше були белаво-каменковей фарби, целовей а було и билей. Посадзени були у леї у заградки такой кед ше вошло зоз улїци до преднього двора, коло малей огради зоз цеглох лєбо збитих палїчкох або посконох.

● Зомбулька була и „часц кошарки” хтору ґаздинї порихтали за Вельку ноц и одношели до церковней порти пошвециц пасхалне єдзенє. Медзи иншим до тей кошарки такповесц обовязно ше положело и два-три зомбульки же би приємно запахли и прикрашели кошарку.
● Зомбульки хасновани и як декорация на свадзбох. Кладло ше их на порихтани столи до вазночкох або менших дунчикох. Верело ше же зомбульки симбол радосци и щесца.
● Док ше славело швето Дзень женох и мацерох (8. марец) мали букецик зомбулькох бул красни дарунок, поготов кед их дзеци подаровали мацером, бабом, куми, нином итд.
Поступк роснуца од садзеня цибульки по квитнуце зомбульки

Вонкашнї вязи

[ушориц | ушор жридло]

Референци

[ушориц | ушор жридло]
  1. 1,0 1,1 1,2 Диклић, Н. 1975. Род Hyacinthus L.. In: Јосифовић, М.(ed.) Флора СР Србије. САНУ:Београд.
  2. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - GRIN (Online Database). National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. URL: Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (26. фебруар 2009) (07 September 2007)
  3. Davis, P.H. 1965. Flora of Turkey. Edinburgh University Press.
  4. Missouri Botanical Garden's Kemper Center for Home Gardening. Online Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (5. март 2016)
  5. Hill, A.F. 1952. Economic Botany. The Maple Press
  6. Grae, I. (1974). Nature's Colors - Dyes from Plants. New York: MacMillan Publishing Co. ISBN 978-0-02-544950-3.
  7. Cooper, M. & Johnson, A. 1984. Poisonous Plants in Britain and their Effects on Animals and Man. HMSO. ISBN 978-0-11-242529-8.
  8. Huxley, A. (1992). The New RHS Dictionary of Gardening. MacMillan Press. ISBN 978-0-333-47494-5.