Грушочка
Класична електрична грушочка штучне жридло шветлосци хторе настава кед електрична струя преходзаци през ценку (волфрамову) нїтку зогреє нїтку так же ше розжирячи, та почнє емитовац шветлосц. Емисия шветлосци спричинєна зоз цеплоту. Склєняни балон онєможлївює металней нїтки контакт зоз оксиґеном зоз околного воздуху (зоз чим би була швидко знїщена). Класична грушочка ше продукує за розлични напруженя и у розличних велькосцох, од 1,5 волта (V) до коло 300 волти (V). Єдноставней су конструкциї и зато маю барз нїзку продукцийну цену. Робя барз добре и на вименкову и єдносмислову струю.
Грушочка нашла широку применку, у обисцох и у комерциялней индустриї. Пре тото же продукує и значне количество цеплоти, хаснує ше вшадзи дзе попри шветлосци потребне и менше количество цеплоти, напр. инкубатори, сушари итд. Нєшка ше тоти грушочки трима за застарени пре релативно вельке трошенє електричней енерґиї та ше их заменює зоз компактнимa флуоресцентимa (шпоровнима) и ЛЕД лампами, углавним пре вельо менше трошенє електричней енерґиї. Даєдни держави планую подполну забрану хаснованя класичних грушочкох, пре шпорованє електричней енерґиї.
История класичней грушочки
[ушориц | ушор жридло]
Часто мож чуц же Томас Едисон видумал класичну грушочку. Алє скорей Едисона наводза ше мена 22 других пренаходзачох грушочки зоз жирячу нїтку. Едисон унапредзел уж иснуюци продукт. Вон похасновал ефикаснєйши материял, посцигнул векши вакуум у балону, и конєчно, векшу електричну одпорносц грушочки.
Пренаходзаче пред Едисоном забути, прето же свой пренаходок у пракси нє пласовали на тарґовищу за ширше хаснованє, як цо то зробел Едисон з помоцу своєй дистрибуцийней системи єдносмисловей струї.
1802. року Хамфри Дейви мал перше шветло од розжиряченого цела, кед пущал електричну струю през ценки фалаток платини. Платину вибрал пре високу точку пущаня. Достате шветло нє було досц моцне, анї нє тирвало длуго, так же нє нашло практичну применку.
То була предходнїца за велї сериї експериментох у цеку шлїдуюцих 75 рокох, док Томас Едисон нє направел грушочку, хтора достала свойо место у пракси и почела ше комерциялно хасновац 1879. року.
Першу комерциялну електричну грушочку зоз металну розжирячуюцу нїтку (нїтка зоз осмиюму), патентовал 1898. року, австрийски пренаходзач Карл Ауер фон Велсбах (Carl Auer von Welsbach)
Перша грушочка зоз волфрамову (tungsten) розжирячуюцу нїтку зявює ше на тарґовищу у Мадярскей 1905. року, у фирми Тунгсрам (Tungsram).
Конструкция
[ушориц | ушор жридло]Класична електрична грушочка ше прави зоз склєняного балона зоз волфрамовим влакном през хторе преходзи електрична струя. Склєняни балон наполнєти зоз инертним ґазом як арґон, з цильом же би ше зменшали випарйованє розжирячуюцей нїтки. Електрична струя зогрива волфрамову нїтку на коло 2.000 дo 3.300 ступнї, досц нїжей од точки пущаня волфраму, 3.695 оС. Найчастейше ше правя грушочки од: 25, 40, 60, 75, 100 вати (W).
|
|
 |