Грекокатолїцка церква у Вербаше
Грекокатолїцка церква у Вербаше
| |
|---|---|
 | |
| Общи информациї | |
| Место | Вербас |
| Општина | Вербас |
| Держава | Сербия |
| Час наставаня | 1939. |
Грекокатолїцка церква у Старим Вербаше пошвецена швету Покрова Пресвятей Богородици. Єй вибудов почата 1939. року на месце дзе уж була церква зоз 1860. року, зоз хторей превжати двери и образи.[1] Вибудов церкви закончена после 1945. року.[2]
История парохиї
[ушориц | ушор жридло]Руснаци ше до Вербасу присельовали зоз Керестура и зоз Коцура, особлїво после револуциї 1848/49. року. У Вербаше 1850. року жили 70 руски фамелиї. Як припаднїки грекокатолїцкей церкви вони основали парохию 1860. року, з одобреньом крижевского владики Дюри Смичикласа. Першобутно тота парохия була филияла парохиї у Коцуре и о нєй ше старали коцурски священїки. Перши самостойни парох грекокатолїцкей парохиї у Вербаше бул священїк Владислав Лабош 1885. року. После двох рокох служеня вон напущел тоту парохию и, за кратки час, превжал ю священїк Мирослав Ґолеш.[3]
Перша церква у Вербаше
[ушориц | ушор жридло]Перши руски храм у Вербаше подзвигнути 1892. року. Пошвецел го крижевски владика Юлиян Дрогобецки. У периодзе меди 1887. и 1891. роком парохийски священїк бул Андри Сеґеди. Вон бул вельки ентузияста и закладал ше за злєпшанє материялного стану парохиї и за подзвигованє културного и просвитного живота Руснацох у Вербаше. Як музично талантовани, Сеґеди пестовал церковне шпиванє и духовну музику.
Нєшкайша церква
[ушориц | ушор жридло]Од 1933. року зоз парохию руководзел священїк Дюра Биндас. Под час його служеня, 1939. року розпочате мурованє новей церкви пошвеценей Покрову пресвятей Богородици. Проєкт за храм виробел українски архитекта Володимир Сичинский. Випатрунок церкви
представя синтезу архитектонских елементох українского стилу и елементох традицийного войводянского барока. Понеже ориґинални проєкт бул затрацени, церква будована спрам його скраценей верзиї.
Орнаменти у церковним ентериєру намальовал Ружичка, маляр аматер зоз Кули, а иконостас, крем царских дверох хтори принєшени зоз старей церкви у Коцуре, омальовал Петро Ризнич Дядя.[3]
Реконструкция крова зробена после Другей шветовей войни а нова фасад зробена 1974. року под час пароха Владимира Тимка. З його закладаньом збудована и зборнїца у церковней порти.
Року 1990. церкву залапел огень хтори спричинєл вельку материялнун чкоду. Знїщени церковни предмети и священїцки одежди.
Референци
[ушориц | ушор жридло]- ↑ Гргуровић, Орбовић, Вукотић (2016). Културно наслеђе Врбаса. Нови Сад: Градски музеј културног центра Врбаса. ISBN 978-86-88271-17-2.
- ↑ Лоц, Фридрих (2014). Књига о Врбасу. Челарево: Културни центар Врбаса, Музејска збирка. ISBN 978-86-88271-11-0.
- ↑ 3,0 3,1 Отић, Љубица (2010). 150 година парохије у Старом Врбасу. Завод за културу војвођанских Русина, Гркокатоличка парохија Покрова Пресвете Богородице Стари Врбас. ISBN 978-86-85855-12-2.