Грекокатолїцка церква Успения Пресвятей Богородици у Коцуре
| Грекокатолїцка церква Успения Пресвятей Богородици у Коцуре | |
|---|---|
 | |
| Общи информациї | |
| Место | Коцур |
| Општина | Вербас |
| Держава | Сербия |
| Час наставаня | 1820. |
| Датум защити | 29. децембер 2022. |
Грекокатолїцка церква Успения Пресвятей Богородици у Коцуре то грекокатолїцка парохиялна церква у Коцуре хтора подпада под компетенцию Керестурскей грекокатолїцкей епархиї. Походзи з другей половки 18. вику. По своїх архитектонских прикметох припада стилу хтори познати як панонски барок. Ма штириуглову апсиду, а бочни мури змоцнєти зоз контрафорами.[1] Преглашена є за памятнїк култури Републики Сербиї у децембре 2022. року. [2]
История
[ушориц | ушор жридло]Перша грекокатолїцка церква у Коцуре була збудована 1765. року такой по присельованю грекокатолїцких Руснацох до того места. Пред тим, у валалє була лєм сербска православна церква за Сербох старобивательох.
Була то церква чийо мури були набивани. Нука було места за коло 300 особи. У самей нукашньосци нє було нїяки уметнїцки вредносци. Церква нє мала турню алє место турнї була подзвигнута дзвонїца зоз гредох на хторей бул єден дзвон чежки коло 50 кґ. Була пошвецена Покрову Пресвятей Богородици.
У Коцуре 1778. року було 658 грекокатолїкох. Уж о три роки, 1781, число грекокатолїкох у Коцуре наросло по 1215. Нагле звекшанє руского жительства у валалє було причина же тота церква поступнє поставала цесна. Фундамент новей церкви поставени 1792. року. Тота подїя описана у перших сербских новинох Сербскија новини (Беч, число 79 од 1. октобра 1792. року).
Вибудов новей церкви хтора и нєшка активна допущела царица Мария Терезия и о тим видала ришенє 8. юлия 1780. року. Тото потвердзел єй син Йосиф II 1786. року и церква вибудована о трошку угорскей дворскей комори 1795. року. И попри того же вибудов церкви почала 1792. року, кед поставени фундаментални камень, пре войни хтори водзела Австроугорска, єй вибудов тирвал длуго.[3] Проєктант церкви бул Йосип Киш, а главни муляр Франциско Фриц. Лука Шостерич бул представитель угорскей дворскей комори и будовательни руководитель. Богослуженя и далєй отримовани у старей церкви покля нова церква нє була нука цалком ушорена. Иконостас омальовал маляр Арсен Теодорович, а резбариї на иконостасу зробел Йоган Штайнгаузер, скулптор и иконорезбар зоз Зомбора. Иконостас поставени 1813. року. Владика Константин Станич 1820. року пошвецел нову церкву хтора ноши мено Успения Пресвятей Богородици.
Церква длугока 33.2 метери, широка є 13,7 m, нука є висока 11 m. Церковна турня висока 47,2 метери.[4]Опрез церкви ше находзи вельки криж зоз червеного мрамору хтори поставени 1872. року.
У вецей нагодох церква була оправяна и мальована. Подлога у цалей церкви була перше зоз цеглох а 1843. року поставени камени патос. Нукашньосц церкви омальована 1910. року. Медзи 1920. и 1923. роком набавени и поставени три церковни дзвони. Року 1939. подзвигнути нови мраморни пристол. Академски маляр Лазар Микулич намальовал вельки малюнок Царици-Богородици 1959. року и поставел го до святилїща.[5] Истого року попри церкви збудована сакристия. Вонкашньосц церкви обновена 1974. року. Електрификация дзвонох зробена 1978. року. Пре нєисправни електрични инсталациї 1980. року на иконостасу вибухнул огень. У огню подполно знїщени або значно очкодовани 11 образи як и часц резбарийох на иконостасу. Вибудов церковней сали у порти церкви одпочата 1989. року. У сали ше находза три малюнки академскей малярки Серафини Пушкаш Стойшич хтора по походзеню з Коцура. Фундаменти за нови парохиялни дом при церкви 1998. року пошвецел владика Славомир Микловш а вибудов закончена у октобре 2000. року.[6]
Ґалерия
[ушориц | ушор жридло]-
Грекокатолїцка церква у Коцуре -
Церква у Коцуре, попатрунок зоз церкви -
Криж опрез церкви -
Малюнок/образ Царици-Богородици -
Криж опрез грекокатолїцкей церкви -
Церква Успения Пресвятей Богородици
Литература
[ушориц | ушор жридло]- Лабош, Федор (1979). История Русинох Бачкей, Сриму и Славониї 1745-1918. Вуковар: Союз Русинох и Українцох Горватской.
- Микола М. Цап, Церква и школа у Коцуре, Нови Сад, 1996. ISBN 86-82503-07-7.
- Зборник Матице српске за ликовне уметности 37, Нови Сад 2009. ISSN 0352-6844 / UDK 7 (05)
- Мр Јанко Рамач: Грекокатолїцка церква у Бачки под юрисдикцию калочскей архиепископиї (1751—1777), Християнски календар 1995, Нови Сад 1994.
Референци
[ушориц | ушор жридло]- ↑ „Зоз скарбнїци християнскей култури”, Роман Миз. Нови Сад. 1994. ISBN 978-86-82503-01-9.
- ↑ Влада Републике Србиjе, Шест цркава проглашено за споменике културе. www.srbija.gov.rs , 29. децембар 2022.
- ↑ Дорокхази, Силвестер. 230 роки самостойносци коцурскей парохиї. Християнски часопис Дзвони, септембер 2006: 6.
- ↑ Др Йоаким Сеґеди: Парохиї осецкого викарията у 18. и 19. столїтию, Християнски календар 1980, Руски Крстур
- ↑ Християнски календар 1975, Михайло Макай, Руски Керестур 1974.
- ↑ Микола М. Цап: Два и пол столїтия першей грекокатолїцкей церкви у Коцуре, Шветлосц - часопис за литературу, културу и уметносц, юлий-септембер 2015. ч. 3 (б. 391)