Прейдз на змист

Били кревово заренка

Материял зоз Википедиї
Рушанє леукоцитох у креви
Файти леукоцитох

Били кревово заренка або леукоцити то кревово клїтинки. Їх улога у орґанизме имунолоґийна, односно участвую у охрани од хоротох хтори спричинюю бактериї, паразити, вируси и печарочки. У литри креви здравей одроснутей особи єст од 4 до 11 милиярди били кревово заренка. Спрам форми ядра и мембрани, леукоцити ше дзеля на ґранулоцити (цитоплазма виполнєта зоз мехирками, ядро зложене зоз вецей часцох) и аґранулоцити (цитоплазма гомоґена, ядро округле).

Леукоцити наставаю у шпику, алє ше даєдни файти леукоцитох подполно формую у першовим шлїжнїку, лимфних шлїжнїкох, лимфних ґужлїкох, и у шлїжинки.[1] Найзначнєйши першов шлїжнїк (тимус) хтори ше находзи под першову косцу, прето же є важни за розвой єдней подфайти лимфоцитох, а то Т - лимфоцити [2]. Шицки били кревово заренка наставаю з окремних матичних клїтинкох у шпику хтори ше волаю и хематопоетски матични клїтинки. Зоз тих хематопоетских матичних клїтинкох наставаю и еритроцити и тромбоцити.

Леукоцити ше находза у цалим целу, односно и у креви и у лимфней системи. [3]Шицки били кревово заренка маю ядро и по тим ше розликую од еритроцитох и тромбоцитох.

Подзелєнє леукоцитох

[ушориц | ушор жридло]

Єст два основни подзелєня леукоцитох:

1. по структури и випатрунку:

а) ґранулоцити – леукоцити зоз мехирками у цитоплазми и зложеним ядром (подфайти тих леукоцитох то: неутрофили, еозинофили и базофили);
б) аґранулоцити - леукоцити зоз гомоґену цитоплазму без мехиркох и єдним цалим ядром (подфайти тих леукоцитох то: лимфоцити, моноцити и микрофаґи хтори задлужени за знїщованє старих клїтинкох и помоц су имуней системи)[4];

2. по системи наставаня и розвиваня заренкох:

— миєлоїдна лоза або система наставаня (леукоцити наставаю у шпику), а то:
а) неутрофили, знїщую бактериї и печарочки,
б) еозинофили, знїщую паразити, зменшую запалєнє,
в) базофили, участвую у алерґийних реакцийох и у знїщованю паразитох,
г) моноцити, задлужени за борбу од инфекциї;
— лимфна лоза або система наставаня (наставаю у шпику, алє ше розвиваю у других орґанох: першовим шлїжнїку, лимфних ґужлїкох и шлїжинки):
а) Т лимфоцити, задлужени за имунитет,
б) Б лимфоцити, задлужени за творенє антицелох,
г) НК клїтинки, задлужени за знїщованє клїтинкох заражених з вирусами и тумором.

Наставанє леукоцитох и збудова

[ушориц | ушор жридло]

Животни вик леукоцитох розлични, зависно од файти ґу хторей припадаю. Даєдни леукоцити оставаю у шпику док єст потреба за нїма, так же даєдним вик тирваня даскельо годзини, днї або и роки кед су нєактивовани. Велькосц леукоцитох од 7 до 80 μm (микрометери). Тоти заренка маю коло 80% води, вельке количество ґликоґену хтори жридло енерґиї, нуклеопротеїди, хастамин и хепарин. Леукоцити ше рушаю амебоїдно[5], односно меняю свою форму и хасную фалшиви ножки же би сцигли на место инфекциї або калїченя. Фалшиви ножки леукоцит твори так же дриля нукашню чечносц (цитоплазму) на вонка и так наставаю випупченя, односно ножки зоз хторима ше шмикаю.

Ґранулоцити ше творя у печинки плоду, а при дзецох и здравих одроснутих особох у шпику; лимфоцити ше творя у шлїжинки и лимфних ґужлїкох, а моноцити у шпику.

Число леукоцитох при одроснутей особи од 4 000 до 11 000 по мм³ креви.

Хороти як пошлїдок нєзвичайного числа леукоцитох у креви то:

[ушориц | ушор жридло]
1. Леукоцитоза (звекшане число леукоцитох пре бактерийни и вирусни инфекциї, физични або ментални стрес, акутни або хронїчни запалєня)
2. Леукопения (зменшане число леукоцитох пре вируси и инфекциї, реакцию на лїки и хемиотерапию, хороту шпику)
3. Леукемия (нєконтролована продукция абнормалних билих кревових заренкох, причина нє утвердзена, але ше предпоставя же хорота пошлїдок мутациї ДНК кревових клїтинкох)

Референци

[ушориц | ушор жридло]
  1. Bruce Alberts; Alexander Johnson; Julian Lewis; Martin Raff; Keith Roberts; Peter Walter (2002). Molecular Biology of the Cell. New York: Garlard Science. ISBN 0815332181.
  2. Thomas J. Kindt; Richard A. Goldsby; Barbara Anne Osborne; Janis Kuby (2006). Kuby Immunology (6 изд.). New York: W H Freeman and company. ISBN 1429202114.
  3. Maton D, Hopkins J, McLaughlin CW, Johnson S, Warner MQ, LaHart D, Wright JD, Kulkarni DV (1997). Human Biology and Health. Englewood Cliffs, New Jersey, US: Prentice Hall. ISBN 0-13-981176-1.
  4. Gartner, L. P.; Hiatt, J. L. (2007). Color Textbook of Histology (5. изд.). Philadelphia, PA: SAUNDERS Elsevier. стр. 225. ISBN 978-1-4160-2945-8.
  5. Ameboidno gibanje, Medicinski leksikon, medicinski.lzmk.hr