Били кревово заренка

Били кревово заренка або леукоцити то кревово клїтинки. Їх улога у орґанизме имунолоґийна, односно участвую у охрани од хоротох хтори спричинюю бактериї, паразити, вируси и печарочки. У литри креви здравей одроснутей особи єст од 4 до 11 милиярди били кревово заренка. Спрам форми ядра и мембрани, леукоцити ше дзеля на ґранулоцити (цитоплазма виполнєта зоз мехирками, ядро зложене зоз вецей часцох) и аґранулоцити (цитоплазма гомоґена, ядро округле).
Леукоцити наставаю у шпику, алє ше даєдни файти леукоцитох подполно формую у першовим шлїжнїку, лимфних шлїжнїкох, лимфних ґужлїкох, и у шлїжинки.[1] Найзначнєйши першов шлїжнїк (тимус) хтори ше находзи под першову косцу, прето же є важни за розвой єдней подфайти лимфоцитох, а то Т - лимфоцити [2]. Шицки били кревово заренка наставаю з окремних матичних клїтинкох у шпику хтори ше волаю и хематопоетски матични клїтинки. Зоз тих хематопоетских матичних клїтинкох наставаю и еритроцити и тромбоцити.
Леукоцити ше находза у цалим целу, односно и у креви и у лимфней системи. [3]Шицки били кревово заренка маю ядро и по тим ше розликую од еритроцитох и тромбоцитох.
Подзелєнє леукоцитох
[ушориц | ушор жридло]Єст два основни подзелєня леукоцитох:
1. по структури и випатрунку:
- а) ґранулоцити – леукоцити зоз мехирками у цитоплазми и зложеним ядром (подфайти тих леукоцитох то: неутрофили, еозинофили и базофили);
- б) аґранулоцити - леукоцити зоз гомоґену цитоплазму без мехиркох и єдним цалим ядром (подфайти тих леукоцитох то: лимфоцити, моноцити и микрофаґи хтори задлужени за знїщованє старих клїтинкох и помоц су имуней системи)[4];
2. по системи наставаня и розвиваня заренкох:
- — миєлоїдна лоза або система наставаня (леукоцити наставаю у шпику), а то:
- а) неутрофили, знїщую бактериї и печарочки,
- б) еозинофили, знїщую паразити, зменшую запалєнє,
- в) базофили, участвую у алерґийних реакцийох и у знїщованю паразитох,
- г) моноцити, задлужени за борбу од инфекциї;
- — лимфна лоза або система наставаня (наставаю у шпику, алє ше розвиваю у других орґанох: першовим шлїжнїку, лимфних ґужлїкох и шлїжинки):
- а) Т лимфоцити, задлужени за имунитет,
- б) Б лимфоцити, задлужени за творенє антицелох,
- г) НК клїтинки, задлужени за знїщованє клїтинкох заражених з вирусами и тумором.
Наставанє леукоцитох и збудова
[ушориц | ушор жридло]Животни вик леукоцитох розлични, зависно од файти ґу хторей припадаю. Даєдни леукоцити оставаю у шпику док єст потреба за нїма, так же даєдним вик тирваня даскельо годзини, днї або и роки кед су нєактивовани. Велькосц леукоцитох од 7 до 80 μm (микрометери). Тоти заренка маю коло 80% води, вельке количество ґликоґену хтори жридло енерґиї, нуклеопротеїди, хастамин и хепарин. Леукоцити ше рушаю амебоїдно[5], односно меняю свою форму и хасную фалшиви ножки же би сцигли на место инфекциї або калїченя. Фалшиви ножки леукоцит твори так же дриля нукашню чечносц (цитоплазму) на вонка и так наставаю випупченя, односно ножки зоз хторима ше шмикаю.
Ґранулоцити ше творя у печинки плоду, а при дзецох и здравих одроснутих особох у шпику; лимфоцити ше творя у шлїжинки и лимфних ґужлїкох, а моноцити у шпику.
Число леукоцитох при одроснутей особи од 4 000 до 11 000 по мм³ креви.
Хороти як пошлїдок нєзвичайного числа леукоцитох у креви то:
[ушориц | ушор жридло]- 1. Леукоцитоза (звекшане число леукоцитох пре бактерийни и вирусни инфекциї, физични або ментални стрес, акутни або хронїчни запалєня)
- 2. Леукопения (зменшане число леукоцитох пре вируси и инфекциї, реакцию на лїки и хемиотерапию, хороту шпику)
- 3. Леукемия (нєконтролована продукция абнормалних билих кревових заренкох, причина нє утвердзена, але ше предпоставя же хорота пошлїдок мутациї ДНК кревових клїтинкох)
Референци
[ушориц | ушор жридло]- ↑ Bruce Alberts; Alexander Johnson; Julian Lewis; Martin Raff; Keith Roberts; Peter Walter (2002). Molecular Biology of the Cell. New York: Garlard Science. ISBN 0815332181.
- ↑ Thomas J. Kindt; Richard A. Goldsby; Barbara Anne Osborne; Janis Kuby (2006). Kuby Immunology (6 изд.). New York: W H Freeman and company. ISBN 1429202114.
- ↑ Maton D, Hopkins J, McLaughlin CW, Johnson S, Warner MQ, LaHart D, Wright JD, Kulkarni DV (1997). Human Biology and Health. Englewood Cliffs, New Jersey, US: Prentice Hall. ISBN 0-13-981176-1.
- ↑ Gartner, L. P.; Hiatt, J. L. (2007). Color Textbook of Histology (5. изд.). Philadelphia, PA: SAUNDERS Elsevier. стр. 225. ISBN 978-1-4160-2945-8.
- ↑ Ameboidno gibanje, Medicinski leksikon, medicinski.lzmk.hr