Антонїн Дворжак

Антонїн Дворжак
Антонїн Леополд Дворжак
Портрет Антонїна Дворжака
Датум народзеня:	8 септембер 1841. рок
Место народзеня:	Нелахозевес
Держава народзеня:	Габсбурґска монархия
Датум шмерци:	1 май 1904. (63)
Место шмерци:	Прага
Держава шмерци:	Ческа
Школованє:	нємецки язик, музика, локални муз.школи оддїл виолина, познєйше орґулї у Праги, компонованє
Познати дїла:	* Свята Людмила Концерт за виолончело и оркесер у ха-молу Реквиєм (Requiem) Стабат Матер VIII симфония - Анґлийска IX симфония-З Нового швета опера Русалка Славянски танци Te Deum Смикови квартет у Еф-дуру, оп. 96-Америцки
Награди:	„Litteris et Artibus”: Австроугорске припознанє за науку и уметносц
Вебсайт:	www.antonin-dvorak.cz
Подпис

Антонїн Дворжак (чеш. Antonín Leopold Dvořák - Нелахозевес, 8. септембер 1841 — Праг, 1. май 1904) бул чески композитор и дириґент романтичней музики. У своїх музичних дїлох схопно комбиновал народну музику зоз симфонийну и камерну музику. После Бед'жиха Сметани, бул други чески композитор хтори здобул шветову славу. Понеже шлїдзел Сметанов националистични дух и приклад, Дворжак часто хасновал аспекти у музики як цо то специфични ритми народней музики Моравиї и його родней Бохемиї.

Дворжаков власни стил бул описовани як „подполна реконструкция националного идиома зоз симфонийну традицию, з абсорбованьом народних вплївох и пренаходкох ефикасних способох їх хаснованя.”

Биография

Антонїн Дворжак родзени у Хабсбурґскей монархиї, на просторе нєшкайшей держави Ческей, у околїску главного городу Ческей, у Праги, дзе препровадзел цали свой живот, окрем у периодзе медзи 1892. и 1895. року кед бул директор конзерваториюму у Нюйорку.

Антонїн Дворжак попри Бед'жиха Сметани найзначнєйши представнїк ческей музики. Найчастейше за свойо мелодиї хасновал чески народни фолклор, алє хасновал и национални фолклори других славянских народох, та и народу Сиверней Америки. Бул всестрани композитор, творел и компоновал симфониї (найпознатша у е-молу Симфония з Нового швета, настала 1893. року), опери, симфонийски поеми, писнї, увертири, оркестерски композициї, камерну музику як и концерти.

Антонїн Дворжак бул шлїдбенїк неоромантизма. Попри Б. Сметани єден є з творительох ческей националней школи.

Музични талант

Дворжак виказал свой музични талант у вчасним своїм периодзе, як схопни школяр хтори од шейсцох рокох учел и грац на виолини.

Перши явни наступи його дїлох були у Праги 1872. року и, зоз окремним успихом, 1873. року, кед мал 31 рок. Жадал достац припознаня и вонка з Праги и перши приявел свою Першу симфонию за наградне змаганє у Нємецкей, алє нє удало ше му буц побиднїк, а рукопис му нє врацени, бул затрацени док ше нє пренашол вельо децениї познєйше.

Потим 1874. перши раз поднєсол прилог у виду прияви за Австрийску державну награду за композицию, у хторим були облапени два симфониї, а тиж и други його роботи. Гоч Дворжак нє бул свидоми того же Йоганес Брамс бул водзаци и главни член жирия, хтори бул барз импресионовани з Дворжаковима дїлами, награда додзелєна Дворжакови за 1874. рок, и знова за 1876. и за 1877. рок, а теди ше Брамс и проминентни критичар Едуард Ханслик, тиж член жирия, упознали з Дворжаком. Брамс препоручел Дворжака свойому видавачови, Симрокови, хтори потим швидко поручел нотни записи дїла хторе постало познате як „Славянски танци”, оп. 46. Берлински музични критичар Луи Елерт 1878. року оценєл Славянски танци з високу оцену и гварел же су компоновани на високим уметнїцким уровню. Клавирска верзия за 4 руки ше барз добре предавала и Дворжакова медзинародна репутация конєчно започала.

Дзецинство и одрастанє

Музей и хижа у хтороей ше родзел Антонїн Дворжак, Нелахозевес, округ Мелник, (Чешска Република)

Антонїн Дворжак народзени 8. септембра 1841. року сиверно од Праги у малим месце з меном Нелахозевес. Дворжак бул найстарши син зоз штернацецерих дзецох, зоз хторих осмеро остали у живоце як беби. Його оцец Франтишек Дворжак (1814–1894) мал два занїманя: вон источасно бул и погосцитель и месар у Нелахозевесу, а професийно грал на цитри. Мац Ана, народзена Зденекова (1820–1882), була дзивка Йозефа Зденека, чувара принца Лобковица.

Мали Антонїн Дворжак вчас у дзецинстве уведзени до швета музики, та пошвидко указує талант хтора импресионовал його перших учительох. У родним городу у основней школи 1847. року почал учиц и грац на виолини (теди популарним инструменту у реґиону Бохемиї), при учительови Йозефови Спицови. Пошвидко постал член городского оркестру, хтори провадзел нєдзельово богослуженя у церкви у Нелахозевесу.

Медзитим оцец Франтишек Дворжак бул обшеднути лєм зоз тим же би його перши син превжал фамелийну месарску роботню, односно же би бул месар. Нє мал намиру розвивац очиглядни музични талант младого Антонїна. Року 1853. посила свойого сина до сушедного варошу Злонице, же би там жил и учел нємецки язик, хтори у тим чаше бул барз потребни каждому тарґовцови, и же би постал месар. И кед Антонїн Дворжак мудро и зоз смутком послухал свойого оца, судьба нєсподзивано задуркала на його дзвери.

Програм концерта Антонїнa Дворжака, хтори отримани у Задужбини Илиї М. Коларца, 21. марца 1935.року у Беоґрадзе.

Його професор нємецкого язика Антон Лихман тиж барз любел музику. Замерковал музични схопносци свойого школяра, предложел му най ше приключи до його аматерского оркестру, хтори грал часто на рижних вельочислених забавох и розвагох. Попри нємецкого язика, учел и музичну теорию, гранє на орґульох и на виолини. Учитель Антон Лихман и Антонїн Дворжак порядно грали вєдно, Лихман на орґульох, а школяр Антонїн на виолини. О рок оцец Франтишек Дворжак бул глїбоко розчаровани зоз напредованьом свойого сина у ученю нємецкого язика. Вон, медзитим, нїч нє знал о музичним будзеню Антонїна Дворжака и одлучел послац сина ище далєй, до погранїчного варошу до Ческей Каменїци. Його нови професор нємецкого, Франц Ханке, искусни любитель музики тиж замерковал талант свойого школяра, нє за язики, алє за музику.

Кед ше 1856. року, у своїм 15. року, Антонїн Дворжак врацел до родного Нелахозевесу, нє могол одбиц помогнуц свойому оцови у фамелийней месарнї.

Дворжак два роки робел у оцовей месарскей роботнї, а у шлєбодним чаше поряднє одходзел до Злоницох до бувшого професора нємецкого язика Антона Лихмана учиц и усовершовац ше грац на виолини. Професорови ше якошик удало нагвариц Антонїнового оца же би го пущел до Праги робиц як музичар, алє под условийом же би постал орґуляш.

Праг, город музики

Концом 1857. року Антонїн Дворжак ше уписує до орґуляшскей школи у Праги. На орґульох ше учи грац при Йозефови Фоерстерови, шпиванє при Йозефови Звонарови, а теорию музики при Франтишекови Блажекови. Тиж додатно учи и нємецки язик. У Праги наступал на виолини там дзе требало дополнїц число виолинох у рижних музичних ґрупох и оркестрох, а грал и по ресторанох и балох. Як барз талантовани за музику, диплому здобул без даяких почежкосцох. Од 1862. року Ян Непомук Маґра ангажує Дворжака же би у оркестру грал на концертох три раз у тижню у Prozatimnom divadlu (Народним театру) у Праги. То було барз добре за Антонїна Дворжака, прето же могол упознац ширши круг особох - музичарох, а тиж упознац и репертоар, музични дїла и їх структуру. Року 1866. приходзи до пражского Народного театра нови директор, Бед'жих Сметана, на место Яна Непомука Маґра. Вон будзе моцно уплївовац на опус Антонїна Дворжака.

У периодзе од 1871. по 1873. рок писал камерну музику, тиж и гимну „Нашлїднїки билей гори”. Його перше обявене дїло опера „Краль и його слуга” на чески либрето.

Перши узрети дїла

Антонїн Дворжак, 31. юлий 1870. року

A. Дворжак зоз супругу Ану у Лондону 1886. року

Путовал и госцовал вецей раз до Лондону 1884. року, дзе виведзени його дїло Stabat Mater, а премиєрно є виведзене у Праги 1880. року. После того наступа шлїдзели и други наступи и виводзеня його дїлох у Зєдинєним Кральовстве и Зєдинєних Державох.

У своєй кариєри, Дворжак дзевец раз бул поволани и нащивйовал Анґлию, а теди часто дириґовал на свойо композициї. Його Седма симфония написана за Лондон, а нащивююци Русию у марцу 1890. року, попри другей своєй музики, дириґовал и на тоту симфонию на концертох у Москви и Санкт Петербурґу.

Врацанє до Ческей 1886.

Року 1886. Дворжак ше врацел до Ческей и написал ище 8 славянски танци (одземек, думка, шпацирка, коло, соуседска и 2 мазурки, а 1. мазурка постала „символ Дворжаковей музики”). Попри славянских танцох компоновал и „Литурґию у Де-дуру”.

Року 1878. написал 8 славянски танци, за хтори ше дума же су вершински и барз значни (2 фуриянти, славянски танєц, полка, 2 соуседске и 2 скоцне), а о рок познєйше написал познати „Концерт за виолину и оркестер у а-молу”. У тих дїлох мож препознац композиторову дозретосц.

Плодни период 1889-1892

Анґлия му була велька инспирация за свою нову „VIII симфонию у Ґе-дуру”, хтору наволал „Анґлийска”. Вона компонована 1889. року.

Дворжак бул 1891. року меновани за професора на Пражским конзерваторюму. Под час 1890–91, написал Думки Трио, єдну з його найуспишнєйших композицийох камерней музики. Мал поручени дїла и теди настали познати ораториюми: „Дух младей” и „Свята Людмила” (1. вельки ораториюм на ческим язику). Попри того написал свою успишну симфонию: „VII симфонию у де-молу оп. 70”.

Шлїдуюцого року компонує познати „Requiem op. 89”, хтори представя єдно зоз найкрасших його дїлох вообще. Року 1891-1892.  компоновал три познати концертни увертири: „У природи оп. 91”, „Карневал оп. 92” и „Отело оп. 93”.

Велїчествени дїла зоз америцкого периода

Дворжак зоз фамелию у ЗАД

У септембру 1892. року достал роботу на место дириґента у „Националним музичним конзерваториюму” у Нюйорку, за тадидишнї час з вельку плацу 15.000 УСД рочно.

Пошвидко после приходу до Америки, Дворжак написал серию статьох у хторих описує стан америцкей музики. Потримовал концепт же би афроамерицка музика и музика америцких Индиянацох постала основа за розвой америцкей националней музики. Упознал Хария Берлия, свойого школяра з того часу и єдного зоз перших афроамерицких композиторох. Берли упознал Дворжака зоз традицийну америцку спиритуалну музику. У Америки написал познати дїла як цо то  IX симфония у е-молу „Зоз Нового швета” оп. 95 (то його найпознатша симфония).

Дворжаков Концерт за виолончело єдно з найценєнших концертох за виолончело. Тиж написал свой Америцки смикови квартет, познате дїло камерней музики. Медзитим, нєпорядне виплацованє його плаци у ЗАД, а тиж и пре вше векше припознаванє у Европи, алє и пре носталгию, Дворжак вше баржей роздумовал о напущованю Зєдинєних Державох и врацаню до Бохемиї.

Дворжаково дзевец опери, окрем його першей, Алфред, маю либрета на ческим язику и пошвецени су портретованю ческого националного духа, як цо були и його штири хорски роботи. Прешвечлїво найуспишнєйша медзи його операми то Русалка. Медзи познатима дїлами, седма Гумореска и писня „Писнї хтори ме мац научела” розширени, виводзени и знїмани. Дворжак бул у кругу интелектуалцох описовани як „вироятнє найвсестранши композитор свойого часу.

Лєто 1893. року препровадзел з фамелию у ческей заєдници у варощику Спилвил (ЗАД), союзна держава Айова, дзе його родзина имиґровала. Под час пребуваня компоновал Смикови квартет у Еф-дуру, оп. 96, такв. „Америцки”. Други познатши дїла зоз ЗАД то „Те Деум” и „Концерт за виолончело и оркестер у ха-молу”, а то и його остатнє „америцко дїло ” хотре компоновал.  Врацел ше зоз ЗАД зоз супругу 27. априла 1895. року.

Врацанє до Чешскей 1895.

А. Дворжак ше врацел до своєй жеми, до Ческей, дзе написал свойо остатнї смиково квартети зоз хторима закончел свойо инструментални композиторски роботи. По свою шмерц компоновал лєм опери. Року 1900. компоновал оперу  „Русалка” хтора и його найкрасша опера (у нєй ше находзи и найкрасша позната „Ария за мешац”).

Хованє.А. Дворжака у Праги

Року 1903. закончел компонованє свойого остатнього дїла и остатню оперу: „Армида”. Под час премиєрного виводзеня мушел висц зоз театру прето же му було нєдобре. Було утвердзене же ма охоренє печинки. Дня 1. мая  умар од мозґового вдереня. Велї людзе го випровадзели на його остатню драгу.

Вибор значних дїло

• Опери
  • Русалка
  • Якобин
  • Дябол и Катя
• Симфониї
  • Симфония З Нового Швета
• Концерти
  • За виолину
  • За виолончело
  • За клавир и оркестер
  • Гумореска
  • Славянски танци

Литература

• Мала енциклопедија Просвета (А-Љ) - Београд 1959.
• Beckerman, Michael B. (1993). Dvořák and His World. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-03386-0.
• Brown, A. Peter (2003a). The Second Golden Age of the Viennese Symphony: Brahms, Bruckner, Dvořák, Mahler, and Selected Contemporaries. Bloomington: Indiana University Press.
• Černušák, Gracián; Štědroň, Bohumír; Nováček, Zdenko, ур. (1963). Československý hudební slovník I. A-L (на језику: Czech). Prague: Státní hudební vydavatelství.
• Dvořák, Antonín (2009). Biblické písně (на језику: Czech, German, енглески и French). Šourek, Otakar (preface). Prague: Editio Bärenreiter. ISBN 978-807058008-0.
• Honolka, Kurt (2004). Dvořák. London: Haus Publishing. ISBN 978-1-904341-52-9.