Аколада (музика)

Заокруглєна/габаста аколада

Аколада (француски: accolade, дословно значи „облапиц“) то заградзенє хторе повязує два або вецей музични линийни системи зоз хторих источасно граю єден або вецей инструменати зоз лївого боку. На початку партитури у хторей вецей линиї и линийни системи хтори повязани односно скапчани зоз такв. заградзеньом наволує ше аколада (або велька тактовка); линийни системи повязани зоз заєднїцкима тактовима смужками.

у зависносци од того чи граю єден або вецей инструменти, хаснує ше вецей типи аколади:

♦ Єдноставна / проста

♦ заокруглєна / габаста (фиґурална)

♦ угласта

Аколади ше хасную найчастейше габасти у партитурох за клавирски дїла, гарфу, дїлох за орґулї, за гармонику, оркестерски а и хорски партитури. У клавирскей партитури, мелодийску линию у горнїм линийним систему грає права рука а у долнїм линийним систему мелодийски змист грає лїва рука.

Габаста аколада, хтора залапює партитуру зоз двома линийнима системами, у горнїм линийовим систему виолински ключ а у долнїм линийним систему бас ключ.

Нотни приклад на правим боку:

Типи аколадох

Обча (проста)
Угласта (за ґрупу инструментох и хорски гласи)
Заокруглєна / габаста (за клавирски дїла, орґулї, хорски партитури)

Нотни приклад аколади на початку партитури (вецей линийни системи за соло вокал зоз прoвадзеньом клавира) у хторей заступени и виолински (за праву руку) и басов ключ (за лїву руку).

Литература

• Аколада // Музичка енциклопедија / под ред. приредио В. Келдиш. — Москва: Совјетска енциклопедија, Совјетски композитор, 1973. — Том 1.

Вонкашня вяза

• Н. М. Кушка. Аколада Архивовано 25 лютого 2022 у Wayback_Machine // ВУЕ